194
EPIST.
CHYMICARVM
EPIST.
XXII.
DE
VSV
PRINCIPIORVM
ET
ELEMEN¬
torum
apud
chymicos,
&
praecipuè
de
pyronomia.
AD
VIRVM
ORNATISS.
D.M.
Georgium
Limnaeum
Phil.
Mathematum
&
Astronomiae
Profess.
O
MAGNAE
fidei
homines
copernicia¬
nos.
Quid
enim
credere
non
possunt,
si
coelum
stare,
terram
verò
in
gyrum
duci
per¬
suasum
habent?
Aequant
eos
penè
chymici.
Hi
enim
pyramidem
ignis
ad
cubum
perdu¬
cunt,
&
cubum
terrae
permutant
vicissim
illa.
Mobilibus
motum
adimunt,
sessilia
do¬
nant
alis,
faciuntque
volatilia.
Non
mirum
est,
homines
nasci
volucres,
quando
&
coelum
ipsum
in
contrariam
adigerent
speciem,
ni¬
si
remotius
ab
ollis
esset.
Lapides
Amphio¬
nis
alites,
&
quercus
ambulones
absurdè
nisi
sunt
confinxisse
veteres.
Chymicus
erat
Amphion.
Mutare
naturas
rerum
poterat.
Desinat
mirari
imperitia,
&
suo
sensu
solidam
refellere
veritatem.
Spagyrico
terra
in
aquam
liquescit;
aqua
aëre
pérmutatur,
&
inde
ae¬
theream
assumit
velocitatem.
Sed
&
redit
in
gyrum
transmutatio.
Fiunt
elementa
ex
ele¬
mentis
circulo,
quanquam
ad
Amphionis
fabulam
explicandam
non
opus
sit
chymia.
Cùm
lapides
pluit;
discimus
ex
aëre
illos
ve¬
nire.
Asychis
rex
Aegypti
celebrem
è
lateribus
pyra¬