ANDREAE
LIBAVII
LIB
I.
209
cratem
habent,
si
haec
est
rectè
perforata;
operi
conducit.
Foramina
grandiora,
aut
angustiora
impedimento
sunt
[GR]ευτυγίᾳ[/GR].
Cer¬
nimus
hoc
in
naturae
item
conatu.
Ego
pro¬
fecto,
cur
non
perueniat
illa
ad
vltimum
metallorum
vbique,
plurimum
deberi
er¬
gasterio
puto,
&
natiuae
fornaci,
quorum
vitium
calorem
&
vim
agentem
deprauat,
nec
materiae
prodest,
cuius
motum
interci¬
pit,
spiritusque
foecundos
citius
elabi
sinit,
quàm
optimum
formarint.
Qui
plumbum
candidum
Slaccevaldae
fodiunt,
arte
com¬
pensant
naturae
defectus,
&
non
raro
obie¬
ctis
muris
calorem
ministrantem
coercent.
Sed
ista
mitto.
In
furnulo
sapientum
pecu¬
liare
quid
ad
vaporosi
ignis
artificium
spe¬
ctatur.
Cognosces
eius
rationem
ex
Rupe¬
scissa.
Circa
pedem
cinerarium
est.
Huic
in¬
cum
bit
crates
mediocriter
in
medio
saltem
perforata.
Post
hanc
est
focus
quantus
pro
opere,
quod
definitur
vncia,
satis
est,
quique
hyeme
&
aestate
possit
secundum
laterum
spissitudinem
mutari.
Focum
terminat
la¬
mina
vnius
in
centro
foraminis,
quod
inter¬
uentu
regularum
laxatur,
aut
stipatur,
prout
opus
est
calore
multo
vel
pauco.
Ibi
est
er¬
ga
sterion
continens
arcanorum
tripodem,
cuius
crura
sunt
vincta
lamina,
vt
recta
ollam
verberet
flamma.
Tripodi
innititur
ouum
sectum
pro
catino
cinerum.
Hoc
intus
clau¬
dit
violam
seu
ouum
philosophorum
cum
vitello
O