156
DE
PANACEA
men
omnia.
Si
enim
tanta
copia
sit,
vt
quis
in
ea
viuus
sepeliatur,
vitam
non
seruabit
sed
aufferet.
Sed
de
talibus
nos
garrire
(fo¬
ret
enim
temerarium)
ne
ipse
quidem
As¬
syluanus
concesserit.
De
ea
facultate
quàm
res
vna
naturalis
simplicissima
naturaliter
obtinet,
contentio
est.
Sed
&
donemus
Amvvaldo
Galenici
syllogismi
assumtum
loqui
de
vno
simplici
secundum
sensum,
veluti
de
rhabarbaro
(quanquam
ipsorum
antecedens
non
est
de
materiamedicinę
sed
de
medicina)
num
id
obtinet
VARIAS
vir¬
tutes,
easque
omnes
per
se,
contrariasque
ita
vt
omnibus
morbis
depellendis
per
se
sit
idoneum,
id
quod
pronunciat
Assyl¬
uanus
de
sua
panacea,
seu
suo
simplici?
Nullo
modo.
Itaque
etsi
vnam
atque
alte¬
ram
aut
forte
etiam
plures
contrarietates
vni
assignauerint
nostri;
tamen
omnes
quotquot
requiruntur
ad
omnes
morbos
sanandos,
nunquam:
neque
per
se
semper
etiam
illas.
Itaque
etiam
hoc
modo
im¬
mensum
distat
Galenicorum
[GR]πολυχρηστον[/GR]
ab
Amvvaldino
commento.
Nec
ignotum
illi
debebat
esse
quod,
etsi
contrariae
virtu¬
tes
deprehendantur
inesse
vni
seu
secun¬
dum
diuersas
partes,
seu
easdem,
tamen
medici
non
ita
simpliciter
omnibus
vtan¬
tur,
sicut
Amvvaldus
sua
panacea.
Et
hoc
etiam
chymicis
notum
est.
Nam
vbi
co¬
gnoscunt
Simplex
sensu
vno.
Medici
non
vtuntur
vi¬
ribus
in
co¬
dem
contrae¬
riis,
sed
prae¬
paratione
alterum
tol¬
lunt
bel
pre¬
munt,
ut
al¬
tera
sola
a¬
gat.