180
APPEN.
AND.
LIB.
D.
itaque
suam
&
gratiam
amiserit
testimo¬
nium.
Quarto
condonabimus
tibi
iterum
in
allegatione
peccatum
(ecce
quam
simus
liberales?)
at
nihil
faciet
ad
panacean.
Nam
meminimus
simili
fere
modo
etiam
So¬
cratem
platonicum
ratiocinari,
quod
non
possit
pars
curari
nisi
sanato
toto;
nec
cor¬
pus
nisi
anima.
At
ille
animum
non
ine¬
scat
pulueribus,
sed
pręceptis
philosophię.
Si
velis
ad
medicinam
rapere;
reponemus
tibi
elenchum
[GR]τοῦ
κατά
τι.[/GR]
Nam
aliquando
&
in
aliquibus
animo,
id
est,
perturbatio¬
nibus
sedatis,
morbi
corporis
tolluntur.
Assumptio
itaque
tua
hic
simul
periclitabi¬
tur.
Quinto
iusserim
te
ire
ad
scholas
phy¬
sicas,
&
prius
discere
discrimen
spiritus
vi¬
tae,
quem
tu
panacea
sanabilem
facis,
&
ani¬
mae
ipsius
cuius
meminit
scriptura
sancta
&
Aristoteles.
Cogita
quae
scripsit
Ari¬
stot.
in
1.
Rhet.
cap.
5.
&
6.
Item
in
proble¬
matis
de
sanitate
&
sanatione,
quod
ea
non
sit
animae
per
se,
sed
corporis,
vt
pote
eius
quod
crasin
obtinet,
&
pati
à
corpore
seu
sanatiuo
principio
potest.
Animam
tuus
puluis
non
afficiet.
Sexto
poteram
ex
te
petere,
vt
monstrares
vbi
totidem
verbis
Aristoteles
ita
scripsisset.
Sed
hoc
exile
est.
Illud
septimo
loco
produco,
te
mirabi¬
lem
admodum,
&
ad
stuporem
vsque
acu¬
tum
interpretem
esse,
si
insania
est
sapi¬
entia.