Theophrasti Paracelsi Compendium

417
TYPOGRAPHVS
fingentem, quàm D. Adamum quae vera sunt sui magi¬
stri, prodentem. Ita ne philosophum agis, quem ab om¬
ni fuco & mendacio abhorrentem descripsisti? Sed tu
verbotenus tantum philosophus es, re autem vera men¬
dacissimus calumniator, virgis ad ignominiam publi¬
cè, ne quid peius dicam, caedendus. Sed ne & ego quo¬
que videar potius ex animi commotione atque vindi¬
ctae appetentia loqui quàm veritate, age oculari de¬
monstratione omnibus videre volentibus ostendamus.
Ante annos plus minus quinque D. Adamus praefatus,
mihi vicino suo ante alios beneuolentiae erga me suae
& vicinitatis ergò, libros quinque de vita longa Theo¬
phrasti Paracelsi, scriptos clarissimi nunc typographi
Io. Oporini manu, olim ipsius Paracelsi amanuensis,
ipso dictante authore, eodemque ordine quo à me im¬
pressi sunt, ne apice quidem addito vel dempto, impri¬
mendos tradidit. Cuius rei nobis testis locuples est non
solum ipse loann. Oporinus, sed & exemplar ipsum:
quod adhuc apud D. Adamum asseruatur, voluit e¬
nim quasi huiusce tragoediae praesagus sibi incorruptum
reddi. Quod si quis hoc quod à me nunc dicitur inficiari
velit, veniat visum, oculosque suos testes adhibeat. Quid
igitur opus fuit, homo leuissime, in nos ita insulsissi¬
me debacchari atque mentiri? Quis tibi posthac si con¬
tingat te veritatem dicere, credet? Sed tu si ex vngui¬
bus Leonem aestimare licet, aequè nosti Paracelsi do¬
ctrinam atque morem: quem velis nolis hodie à me di¬
sces, qui neque doctor sum, neque medicus, multo mi¬
nus Paracelsi discipulus. Qui mos talis illi fuit, vt idem
sapius scripserit, neque eadem methodo, neque ijsdem
verbis
TYPOGRAPHVS
fingentem, quàm D. Adamum quae vera sunt sui magi¬
stri, prodentem. Ita ne philosophum agis, quem ab om¬
ni fuco & mendacio abhorrentem descripsisti? Sed tu
verbotenus tantum philosophus es, re autem vera men¬
dacissimus calumniator, virgis ad ignominiam publi¬
cè, ne quid peius dicam, caedendus. Sed ne & ego quo¬
que videar potius ex animi commotione atque vindi¬
ctae appetentia loqui quàm veritate, age oculari de¬
monstratione omnibus videre volentibus ostendamus.
Ante annos plus minus quinque D. Adamus praefatus,
mihi vicino suo ante alios beneuolentiae erga me suae
& vicinitatis ergò, libros quinque de vita longa Theo¬
phrasti Paracelsi, scriptos clarissimi nunc typographi
Io. Oporini manu, olim ipsius Paracelsi amanuensis,
ipso dictante authore, eodemque ordine quo à me im¬
pressi sunt, ne apice quidem addito vel dempto, impri¬
mendos tradidit. Cuius rei nobis testis locuples est non
solum ipse loann. Oporinus, sed & exemplar ipsum:
quod adhuc apud D. Adamum asseruatur, voluit e¬
nim quasi huiusce tragoediae praesagus sibi incorruptum
reddi. Quod si quis hoc quod à me nunc dicitur inficiari
velit, veniat visum, oculosque suos testes adhibeat. Quid
igitur opus fuit, homo leuissime, in nos ita insulsissi¬
me debacchari atque mentiri? Quis tibi posthac si con¬
tingat te veritatem dicere, credet? Sed tu si ex vngui¬
bus Leonem aestimare licet, aequè nosti Paracelsi do¬
ctrinam atque morem: quem velis nolis hodie à me di¬
sces, qui neque doctor sum, neque medicus, multo mi¬
nus Paracelsi discipulus. Qui mos talis illi fuit, vt idem
sapius scripserit, neque eadem methodo, neque ijsdem
verbis