364
ANDREAE
LIBAVII
D.
nobis
concedant
necesse
est
Paracelsistae,
etiam
si
llia
rumpantur
illis.
Ad
probatio¬
nes
dicimus,
primam
quidem
de
calidis
&
frigidis,
quod
omnino
ignoret
elenchum.
Plane
enim
contrarium
arguit.
Si
enim
natura
iubet
calida
non
calidis
(nisi
aliquan¬
do
[GR]κατὰ
συμβεβηκὸς[/GR])
sed
frigidis
ad
tempe¬
riem
reducere;
&
contra
frigida
calidis,
id
quod
totius
mundi
consensu
constat,
adeo
vt
ciconiis
quoque,
gruibus,
hirundinibus
ranis,
&c.
non
sit
ignotum;
certe
naturae
praescriptum
obseruant.
Sed
ille
infelix
Sophista,
putat
nos
non
attendere
si
quid
occulti
in
morbis
sit,
cui
opponenda
sit
vis
totius
substantiae.
Nos
&
hoc
obseruamus
&
calidis
per
se,
qua
calida,
frigida
oppo¬
nimus,
si
quidem
illa
excessu
suo
morbum
affectionemve
produxerint,
aut
miniten¬
tur.
Videant
autem
illi
belli
homines,
ne
olim
in
phlegethonte
sudantes,
excoquen¬
tesque
suam
essentiam
exemplo
diuitis
in
Euangelio
sitiant
frigidam.
Secunda
probatio
apertum
est
menda¬
cium.
Vtimur
in
multis
probabili
conie¬
ctura,
sed
in
pluribus
scientia
certa
est,
&
haec
quidem
in
omni
artis
praecepto
con¬
stans
firmaque
habetur,
illa
non
nisi
in
pra¬
xi,
cum
praecepta
ad
singularia
accommo¬
dantur.
Si
sua
theoremata
tam
feliciter
in
vsu
adhibere
potest
Neoparacelsus,
vt
nusquam
Galenicis
etiam
arbi¬
traria
ele¬
ctio.
est
me¬
dicinarum.
Insania
Pa¬
racelsi
nega¬
tis
calida
fr¬i
gidis
per
se
esse
alteran¬
da.
Galenici
non
spernunt
cra¬
ses,
&
non
semper
sim¬
plici
calore,
sed
&
tem¬
perato
vtun¬
tur.
Galenici
non
semper
opi¬
nantur.