382
ANDREAE
LIBAVII
D.
rere
vitriolo
Romano,
Vngaricoue;
non
Vngarico
Antimonio;
non
Mercurio
Car¬
nithio;
non
Arabico
Vngaricoue
auro,
ni¬
velitis
nimis
multum
in
Rhenano
perdere¬
Coralia
&
Vniones
Sala
non
fert,
neque
Gera.
Vnde
tibi
haec
petuntur?
Vnde
ano
mala?
Quam
multi
in
illis
estis
Paracelsi
de
grege
turpes?
Non
ergo
deficimus
in
delectu.
Et
si
non
omnia
grana
tritici
proueniunt
va¬
lida;
quaedam
prouenient.
Quę
in
humidis
&
depressis
reperiuntur
inutilia;
ea
petimus
ex
montanis.
Quae
in
caliginosis
pereunt;
saluantur
in
serenis.
Ipsa
natura
satis
nobis
situ
locorum
diuerso
consulit,
ni
generale
malum
terras
infestat.
Tam
anguste
non
co¬
gimur,
vt
non
liceat
expatiari.
Tu
vero
cum
tuis
sensibus
insensatis
tibi
caue,
ne
pro
pane
veneno
vescaris.
Dicis
Chymiatros
re
ipsa
id
experiri;
scilicet
non
qualis
tu
es
insensatus
&
irrationalis
prorsus,
sed
qua¬
les
hi,
qui
sensibus
&
ratione
sciunt
vti¬
Hi
id
experiuntur;
tu
experientiam
ha¬
bere
vllam
non
potes.
Et
quid
tu
de
illa
re
ex
praeparationibus
tuis
iudicares?
An
non
scribis
aliquos
te
vidisse
Arsenicum
tibi
praeparatum
vnciatim
vorasse
instar
butyri?
An
non
te
tripla
proportione
o¬
mnia
tua
validissima,
&
extremi
gradus
u¬
mere
velle?
An
non
per
mensem
singalis
diebus
semunciam
absque
corrigeite,
Spiri¬
Nobilissima
Paracelsi
pe¬
ne
omnia
sunt
peregri¬
na,
&
nuga¬
tor
hic
àu¬
det
ea
con¬
temnere.
Chymici
qui
nam
experi¬
antur
in
ae¬
qualem
pro¬
ventum.