410
ANDREAE
LIBAVII
D.
[GR]δικείων
ὐσιῶν
αἱ
ἐνείργειαι[/GR]
&c.
in
digestione
non
seruantur
sigillatim
actus
substantia¬
rum
suarum,
sed
reducuntur
ad
vnam
quan¬
dam
communem
formam
&
crasin:
id¬
que
machinari
Galenici
didicerant
ex
mi¬
stione
naturali.
Corrigentia
ergo
cùm
agunt
in
reliqua,
&
vicissim
ab
eis
patiun¬
tur;
ad
innoxiam
reducuntur
potentiam,
quam
experientia
postea
salutarem
ho¬
minibus
vlu
annotauit
&
comproba¬
uit.
Itaque
composita
non
iam
sunt
actu
plura
simplicia;
sed
vnum
numero
mistum.
Si
formae
singulares
non
manent,
ergo
nec
materiae
vltimae:
&
vanum
est,
quod
corpus
corpori
additumvenenum
augeat,
Mutatione
enim
ad
nouam
essentiam
fa¬
cta
non
iam
manet
vetus.
Sed
&
falsum
esse
ex
superioribus
patuit,
nos
vti
corpo¬
ribus
venenatis
pro
correctione,
quanquam
interdum
venena,
interdum
alia
nocitu¬
ra
corrigamus,
non
omni
noxio
veneno
existente.
Itaque
bis
stultus
Neoparacel¬
sus
est,
qui
&
supra
compositiones
repre¬
henderat,
&
iam
correctiones
conuel¬
lit.
Illae
vero
misturae,
ad
vsum
pro
sim¬
plicibus
adhibentur,
si
quid
molesti
ad¬
huc
habent,
nouis
ad
facilitatem
adducun¬
tur
ingeniis.
Ita
ex
Theriaca
facimus
The¬
riacalem
aquam,
&
acetum
&
alia:
Ingra¬
tum
eius
saporem
emendamus
gratorum
mistu¬
Corpus
corpo¬
ri
additum
zon
auget
ve¬
nenum.
Mista
in
vsu
sunt
instar
simplicium
quibus
sunt
potentiae
plu¬
res.