ANTIGRAMANIA.
413
ebrij
sui
Paracelsi.
Non
iuuabitur
etiam
si
dicet,
coctura
illa
foci
venenum
separari.
Cùm
enim
ipso
teste
feces
abiiciendae
ve¬
nenum
retineant,
vtpote
quod
in
corpo¬
re
vult
esse,
ipse
verò
non
expressa
edat
sed
olera
cum
iusculo;
nunquam
effugiet
virus.
Si
nolit
in
fecibus
manere,
sed
in
li¬
quorem
abire;
caueat
iusculo.
Sin
halitu
dissipari,
vitet
oua,
&
quaecunque
cruda.
Monemus
autem
studiosos,
vere
aliquan¬
do
in
iura
deponi
venenosam
qualitatem,
sicut
in
omni
infusione
solent
corporum
vires
animaduerti.
Ita
ius
ellebori,
Thy¬
melaeae,
&
aliorum
solet
abiici.
Ita
&
po¬
mum
&
raphanus
aliquando
in
quo
surcu¬
li
suspectorum
sunt
assi,
non
solent
venire
in
vsum.
Sed
ex
his
colligere
&
hoc
est.
Cum
Paracelsici
trita
soleant
macerare
&
in
li¬
quorem
vires
euocare;
eumque
postea
ab¬
iectis
crasiis
decoquere
&
destillare,
vsque
ad
essentiam
dictam;
non
verum
esse
quod
garrit
Neoparacelsus
in
fecibus
venenum
esse.
Non
enim
omne
venenum
fixum
est.
Sed
multa
volatilia,
ex
quo
genere
etiam
est
Neoparacelsi
spiritus.
Verum
enim¬
uero
illi
succi
tunc
venenati
sunt,
cum
i¬
psa
res
talis;
veluti
in
Tora,
quam
tradunt
tamen
substantia
tota
citra
noxam
edi;
At
si
succus
saltem
sanguinem
ontigerit;
prae¬
sentaneum
esse
venenum.
Quod
ipsum
de
hispa¬
Paracelsus
totas
noctes
potans
&
vo¬
rans
non
pu¬
tauit
corpo¬
ra
esse
vene¬
na.
Venenata
qualitas
in
ius
infusio¬
nis
deponi¬
tur.
De
magiste¬
riis
Paracel¬
sus
scripsit,
quod
per
ea
tota
corporum
quantitas
fi¬
at
magiste¬
rium:
vbi
hic
venenum
in
corpore
cras¬
se?
Mercuri¬
us
sublima¬
tus
prorsus
damnat
istam
artem
Neo¬
paracelsicam.