426
ANDREAE
LIBAVII
D.
ptum
esse
verum.
At
nos
inde
concludi¬
mus
purgantia
neutiquam
esse
venena.
Haec
enim
in
somno
vires
acquirunt,
vnde
qui
ve¬
nenum
hauserunt
a
somno
arcentur.
Pur¬
gantia
vero,
qua
sunt
talia,
eas
amittunt.
Inde
etiam
fit,
vt
in
aliquib.
somnum
praeci¬
piamus
statim
a
sumtis;
in
aliquibus
prohi¬
beamus,
vt
in
mitioribus.
Cum
enim
noli¬
mus
ante
peractam
sufficienter
purgationem
quenquam
dormire;
confidimus
potius
o¬
mnia
recte
fore.
Fit
autem
id
in
hunc
finem
non
quod
semper
putemus
in
venas
&
ha¬
bitum
corporis
raptum
pharmacum
nocitu¬
rum,
sicut
fit
hausto
veneno,
in
quo
somnus
recte
pohibetur
longe
alio
fine
&
facultate
agentis;
sed
potius
ideo
quia
vsu
compertum
est,
somno
eius
vim
retundi,
&
sic
vos
fru¬
strari
fine
praestituto.
Si
peritus
esses
nostra¬
rum
actionum,
aut
a
calumnia
alienus,
scires
nos
non
raro
vti
somno
pro
correctorio
in
vehementiorib.
Nam
mitius
a
somno
agunt,
turbulentius
sine
eo.
Nec
veremur,
si
quid
raptum
in
venas
est,
illud
molestum
tantopere
naturęfore,
vt
fit
invenenis.
Si
tu
potes
to¬
tum
illi
committere,
&
dormiens
secure
in
v¬
tramque
aurem
non
dubitare,
quin
omnia
sit
re¬
cte
actura,
modo
datum
sit
medicamentum,
in
quo
tamen
grauiter
erras,
cur
nobis
item
non
aliquid
bonę
spei
largiris?
Sed
satis
ad
paralogismos,
non
quidem
tui,
qui
indignus
es,
sed