ANTIGRAMANIA.
459
phlegma,
vt
vt
correxeris.
Pulueres
etiam
tandem
exolescunt
liberati
suis
tectoriis.
Non
frustra
natura
ouibus
addidit
pel¬
les,
&
reliquas
bestias
coriis
inclusit.
Ex¬
ternas
iniurias
voluit
prohibere.
Ita
de
corticibus
arborum
est,
&
crassiuscula
re¬
rum
substantia.
Seruandi
gratia
haec
sunt
data.
Si
Neoparacelsus
praesidia
exeme¬
rit,
nequetamen
superet
naturam,
debi¬
tum
cuique
assignando:
Viderit
quam
sua
sint
diuturna.
Medicos
nostros
non
parcere
ventriculo
mirifice
reluctanti.
calumnia
non
vacat.
Est
quidem
nobis
saepe
conflictandum
cum
contumacibus
aegrotis,
quorum
cognati
medelam
sua
dent
aduocato
medico.
At
non
semper
ventri¬
culus
in
vitio
est,
sed
pertinax
voluntas
&
phantasia,
quam
constat
sequi
aliarum
partium
vires.
Sed
nec
ad
horrida
solum
id
fit,
sed
&
ad
suauissima.
Quin
&
per¬
mittimus
saepe
electioni
aegrotantis,
qua
forma
&
sapore
velit
medicinam.
Porri¬
gimus,
acida,
vinosa,
absynthite,
dulcia,
acria,
&
alia.
Offerimus
Chymica,
non
Chymica;
Actum
agimus,
donec
posita
per¬
tinacia
facile
admittant,
cumque
commodo
magno
quod
prius
repudiauerant.
Quod
si
dares
morbum
auctura
(fit
enim
vt
quo
suc
co
imbutus
ventriculus
est,
eum
aliquando
appetat,
vt
in
aliqua
malitia)
quaeque
arri¬
dent
De
ventricu¬
li
nausca
in
medicando.
Contuma¬
cia
phanta¬
stica
plus
in
causa,
quam¬
vis
ventri¬
culi.
Non
semper
obsequendum
appetitus
aegri.