Coelum philosophorum

113
AEQVO LECTORI.
Dabes amice lector eam medicinę partem vel nobilissimam,
qua non succus aliquis amarus aegre impingitur, aut crassa re¬
rum mistura corpori humano in medicamentum cedit. Verum
vt earundem purior secretiorque potestas, ceum animula quaepi¬
am rebus artificio subducta, sese spiritibus nostris insinuat,
vitamque vegetiorem reddit, rem sane quęm perinde nostri seculi vulgo me¬
diculis incognitaerat diu: sic popello huius ope egenti desyderata diutius
quaeque a darissimis primum inuenta medicis, ac processu opero sius excul¬
ta principibus solum viris, caesaribus: regibus, ac ducibus vel medicorum
industria fuerar familiaris medicina nunc dei optimi benignitate plebi
& salubris & communis vt fieret, ex opera hoc opere curauit Vlstadius.
Laudent licet alij aduersum seuissimas aegritudines nobilem Theriaces
opem, alij contra affectuum messem Mithridatis medicamentum miris
praeconijs exclament [GR] ἀλεξῃ τήρια [/GR] nimirum pro suis facultatibus nunquam sa¬
tis commendata, sed ea, quod crassa vndique conflantur materia: haud ali¬
os quam corporeos pellunt morbos. Hoc autem quis non plane probabit,
quod non modo vt corporis pellat morbos, efficacissimum est,
verum his pulsis, tam spiritum adauget, quam vitam mirifice prolonga¬
re potens est, quo vel maxime omnium fieri solet, vt quemadmodum ele¬
mentis, humoribus: membris: reliquisque corporis particulis spiritus prae¬
stat omnibus, sic quae hunc seruant refouentque medicamenta, terrenis, cras¬
sis impurisque membrorum remedijs praesentia magis sunt. Quare opti¬
me lector hanc Vlstadij lucubratiunculam vel qualemcunque boni consule¬
atque misere ex spiritu laborantibus, hac rerum crassissimarum secretione
salubriter consultum esse, tibi persuadeas, qua morbum regium, at¬
tonitionem, conuulsionem letalem, lethargum delirium. Spiri¬
tum iam deficientem aut his similes animi pereun¬
tis ęgritudines: non maiore fideac dex¬
teritate arcebis vnquam.
Vale bene,
Strennuo
AEQVO LECTORI.
Dabes amice lector eam medicinę partem vel nobilissimam,
qua non succus aliquis amarus aegre impingitur, aut crassa re¬
rum mistura corpori humano in medicamentum cedit. Verum
vt earundem purior secretiorque potestas, ceum animula quaepi¬
am rebus artificio subducta, sese spiritibus nostris insinuat,
vitamque vegetiorem reddit, rem sane quęm perinde nostri seculi vulgo me¬
diculis incognitaerat diu: sic popello huius ope egenti desyderata diutius
quaeque a darissimis primum inuenta medicis, ac processu opero sius excul¬
ta principibus solum viris, caesaribus: regibus, ac ducibus vel medicorum
industria fuerar familiaris medicina nunc dei optimi benignitate plebi
& salubris & communis vt fieret, ex opera hoc opere curauit Vlstadius.
Laudent licet alij aduersum seuissimas aegritudines nobilem Theriaces
opem, alij contra affectuum messem Mithridatis medicamentum miris
praeconijs exclament [GR] ἀλεξῃ τήρια [/GR] nimirum pro suis facultatibus nunquam sa¬
tis commendata, sed ea, quod crassa vndique conflantur materia: haud ali¬
os quam corporeos pellunt morbos. Hoc autem quis non plane probabit,
quod non modo vt corporis pellat morbos, efficacissimum est,
verum his pulsis, tam spiritum adauget, quam vitam mirifice prolonga¬
re potens est, quo vel maxime omnium fieri solet, vt quemadmodum ele¬
mentis, humoribus: membris: reliquisque corporis particulis spiritus prae¬
stat omnibus, sic quae hunc seruant refouentque medicamenta, terrenis, cras¬
sis impurisque membrorum remedijs praesentia magis sunt. Quare opti¬
me lector hanc Vlstadij lucubratiunculam vel qualemcunque boni consule¬
atque misere ex spiritu laborantibus, hac rerum crassissimarum secretione
salubriter consultum esse, tibi persuadeas, qua morbum regium, at¬
tonitionem, conuulsionem letalem, lethargum delirium. Spiri¬
tum iam deficientem aut his similes animi pereun¬
tis ęgritudines: non maiore fideac dex¬
teritate arcebis vnquam.
Vale bene,
Strennuo