ANTIGRAMANIA.
663
stionis
expositio.
Medicamentum
vitio¬
sum
humorem
prouocat,
si
id
praebeatur,
quod
experientia
docuit,
inestque
vitiosus.
Si
nullus
inest,
&
natura
domat
illud,
vim¬
que
eius
extinguit,
nihil
admodum
formi¬
dabile
sequitur.
Si
contra
agit
fortiter
partibus
vim
affert
alterando,
colliquan¬
do,
incidendo,
&c.
&
si
quid
humidi
adest,
illud
infectum
&
nauseabundum
factum
excutitur.
Stimulata
etiam
excretrix
pas¬
sim
trahit
ad
intestina,
non
secus
ac
cale¬
facti
renes
in
Diabete,
attracta
humiditas
corrupta
extruditur,
quod
non
raro
in
diar¬
rhoeis
&
Dysenteriis
experimur,
adeo
vt
nonnunquam
ob
violentiam
tractionis,
mordicationis,
&
acredinis
secedat
san¬
guis
satis
copiose
effusus.
Pro
diuersitate
tamen
medicinae
diuersa
sequuntur
effecta.
Sunt
enim
alięlenes
&
benignae,
aliae
mali¬
gnae,
aliae
mediocres.
Et
quaedam
compri¬
muntur
somno,
cibis,
vel
medicamentis
domantibus,
astringentibus,
&
sistentibus
naturae
impetum,
id
quod
tamen
non
fa¬
cile
fit
in
magnis
furorib.
Ideo
circum
spe¬
cti
medici
est
dare
pharmacum,
qui
non
se¬
deat
domi
quietus,
minimeque
solicitus
quid
fiat,
siquidem,
(vt
Neoparacelsus)
sibi
persuasum
habet
omnia
acturam
naturam
recte.
Nouimus
quaedam
a
Paracelsicis
polliceri
tam
dextra,
vt
ni¬
hil
Tt
4
Diuersa
pur¬
gantium
di¬
uersorum
effecta.
Pharmacum
purgans
da¬
re
est
circum¬
specti.