Coelum philosophorum

113
Electus modus faciendi aurum potabile.
Tertio vero & vltimo distillabitur per cineres, & exibit aqua rubicunda
declinans parum ad ali quàm nigredinem, & valet ad mundificandum &
incarnandum plagas. Si ergo de priori aqua volueris habere maiorem quan¬
titatem: ponatur ipsa aqua prima super feces suas: & distillabis, sicut prima
vice fecisti. Et quamlibet aquam vel oleum separatim in phiala sua reclu¬
des, & custodies.
De auro potabili communi. Caput. xxiij.
Qvum in superioribus capitulis tractauerimus de modo, quin¬
tam essentiam de omnibus rebus quae formam habent & spe¬
ciem: extrahendi: quae maxime ad aurum potabile conficien¬
dum administrantur, videbatur nobis non inoportunum fore
si pauca de modo & vijs varijs faciendi aurum potabile, per
quod vita humana quasi a corruptione, scilicet ad terminum aetatis nobis
pręscriptum conseruaretur, differeremus. Varij enim operantur varie, & quis¬
que suum laudat, quam uis laudabile non sit. Quatuor enim modos principa¬
liores in uenio, per quos antiquitus aurum in substantiam potabilem re¬
digebatur. Tamen ne aures thyrunculorum tenues obtundam breuiorem
declarabo viam, & communiorem Rusticorum enim est adagium, trita se¬
mita non posse aberrare. Monstrabo itaque viam satis tritam & vsitatam,
ex qua optimam poteris habere practicam. Est etenim secretum ab ipsa quin¬
ta essentia ex tractum, in quo philosophi antiqui maximum habentes la¬
borem, tamen omnia nobis occultarunt ex ratione, quia habet virtutem
occultatam (quam diuina prouidentia ei indidit) per quam iuuentus ipsa
venustatem & robustatem amissam potest recuperare, per quàm etiam to¬
ta senectus abigitur, non tamen ex eo gradum in quo est, sed repręsentat ho¬
minem antiquum esse iuuenem, si de eo vtatur, vt infra copiosius docebi¬
tur. Et haec est substantia & materia prima, in qua veteres philosophi tan¬
tum laborauerunt, vt possent aliquo modo substantiam & naturam huma¬
nam à corruptione praematura conseruare. Omne enim genus hominum
(testę Stagirita philosopho) cupibile est, posse a corruptione praeseruari.
Sed a deo optimo maximo praescitum atque prędestinatum est, semel nos de¬
bere mori. Vnde Cordubensis noster Seneca non illepide ait, nil certius es¬
se morte, & nil incertius hora mortis. Et diuus Paulus, Statutùm est omni¬
bus semel mori. Nonne (vt diuus ait propheta) omnes in Adam morimur. Im¬
possibile ergo est, posse nos inuenire materiam corruptibilem, quę a corru¬
ptione nos praeseruet: quum nihil sit sub coelo (teste Aristotele) quod corru¬
ptionis sit expers. Ideoque nobis inueniendum est aliquid incorruptibili vi¬
cinum. Censeoque quamplures in hoc laborasse, vt eternaliter viuerent, qui
scripserunt
Electus modus faciendi aurum potabile.
Tertio vero & vltimo distillabitur per cineres, & exibit aqua rubicunda
declinans parum ad ali quàm nigredinem, & valet ad mundificandum &
incarnandum plagas. Si ergo de priori aqua volueris habere maiorem quan¬
titatem: ponatur ipsa aqua prima super feces suas: & distillabis, sicut prima
vice fecisti. Et quamlibet aquam vel oleum separatim in phiala sua reclu¬
des, & custodies.
De auro potabili communi. Caput. xxiij.
Qvum in superioribus capitulis tractauerimus de modo, quin¬
tam essentiam de omnibus rebus quae formam habent & spe¬
ciem: extrahendi: quae maxime ad aurum potabile conficien¬
dum administrantur, videbatur nobis non inoportunum fore
si pauca de modo & vijs varijs faciendi aurum potabile, per
quod vita humana quasi a corruptione, scilicet ad terminum aetatis nobis
pręscriptum conseruaretur, differeremus. Varij enim operantur varie, & quis¬
que suum laudat, quam uis laudabile non sit. Quatuor enim modos principa¬
liores in uenio, per quos antiquitus aurum in substantiam potabilem re¬
digebatur. Tamen ne aures thyrunculorum tenues obtundam breuiorem
declarabo viam, & communiorem Rusticorum enim est adagium, trita se¬
mita non posse aberrare. Monstrabo itaque viam satis tritam & vsitatam,
ex qua optimam poteris habere practicam. Est etenim secretum ab ipsa quin¬
ta essentia ex tractum, in quo philosophi antiqui maximum habentes la¬
borem, tamen omnia nobis occultarunt ex ratione, quia habet virtutem
occultatam (quam diuina prouidentia ei indidit) per quam iuuentus ipsa
venustatem & robustatem amissam potest recuperare, per quàm etiam to¬
ta senectus abigitur, non tamen ex eo gradum in quo est, sed repręsentat ho¬
minem antiquum esse iuuenem, si de eo vtatur, vt infra copiosius docebi¬
tur. Et haec est substantia & materia prima, in qua veteres philosophi tan¬
tum laborauerunt, vt possent aliquo modo substantiam & naturam huma¬
nam à corruptione praematura conseruare. Omne enim genus hominum
(testę Stagirita philosopho) cupibile est, posse a corruptione praeseruari.
Sed a deo optimo maximo praescitum atque prędestinatum est, semel nos de¬
bere mori. Vnde Cordubensis noster Seneca non illepide ait, nil certius es¬
se morte, & nil incertius hora mortis. Et diuus Paulus, Statutùm est omni¬
bus semel mori. Nonne (vt diuus ait propheta) omnes in Adam morimur. Im¬
possibile ergo est, posse nos inuenire materiam corruptibilem, quę a corru¬
ptione nos praeseruet: quum nihil sit sub coelo (teste Aristotele) quod corru¬
ptionis sit expers. Ideoque nobis inueniendum est aliquid incorruptibili vi¬
cinum. Censeoque quamplures in hoc laborasse, vt eternaliter viuerent, qui
scripserunt