DE
PVRGAN.
AD
PARACEL.
753
gat
vllam
benedictam
medicinam
esse
ni¬
si
Spagirice
praeparatam,
sed
omnes
male
dictas
&
venenosas,
id
quod
constanter
pronunciet:
quia
corpora
nihil
faciant
ad
vim
medicamentorum,
&
in
se
habeant
nata.
venenum
latens:
Essentiae
verò
sint
inno¬
xiae.
Huius
prosyllogismus
sumitur
a
con¬
fidentia
quadam
propria:
promittit
se
essen¬
tias
voraturum
citra
noxam,
modo
nos
vo¬
remus
vicissim
earum
reliquias,
sed
tunc
fore
praedicit,
vt
clamemus:
Vicisti
Para¬
celse.
Quarto
arguit
ab
hominum
iudicio,
qui
mori
malunt,
quam
nostra
vsurpare,
eadem
esse
maledicta,
natura
ipsa
vene¬
num
praesagiente,
quanquam
id
tegere
fe¬
stinent
laborentque
medici.
Probat
id
Aristotelico
vel
potius
Epicureo
axioma¬
te,
quod
natura
appetat
conseruationem
sui,
fugiat
contraria.
Haec
Neoparacelsus.
Consueto
more
furit.
Insanienti
igno¬
scendum
est,
sicut
olim
debachantibus
Maenadibus,
quę
obuios
Thyrsis
percutie¬
bant.
Prima
responsio
de
diffidentia,
ma¬
liciam
hominis
arguit.
Nos
contra
mone¬
mus,
ne
quis
facile
credat
versutiis
Neo¬
paracelsi.
Latet
anguis
in
herba:
Si
quis
vero
desideret
veritatem
rei:
is
accedat,
hic
rhodos
est,
hic
saltamus.
Innumero¬
rum
experientiae,
etiam
iam
nimis
vulga¬
res
factae
in
publico
prostant.
Secun¬
Bbb
Constantes
dicuntur
cor¬
porea
vene¬
nata.
Confidens
ei
temerarii
obligatio.
Furor
Para¬
celsici.
Paracelsicis
non
creden¬
dum.
Galenicorum
explorata
fi¬
des.