LIBER
II.
15
pterea
nos
desperauimus
benè
tristes,
&
o¬
mnia
reliquimus:
&
ego
qui
putabam
me
habere
totum
secretum,
tantum
amisi,
ut
haberem
cognitionem,
tam
ex
argento
exposito
&
expenso
quàm
ex
alijs
modis,
quadringentos
coronatos:
&
propterea
reliquit
artem
reliqui
artem
per
duos
menses,
quod
nolui
amplius
audire
loquentem
ea
de
re.
Nam
omnes
mei
cognati
obiurgabant
me
&
ita
tormentabant,
quod
non
poteram
prae
fa¬
stidio
uel
bibere
uel
comedere,
&
tam
ma¬
cer
deueni
&
tam
deformatus,
quod
torus
mundus
putabat
me
esse
hecticum
aut
ue¬
neno
petitum:
Sed
denuo
uires
&
cor
rece¬
pi,
atque
ita
animatus
fui
rursus
pergendi
in
arte,
&
plus
quàm
antea
accensus
millies:
Nam
deplorabam
meum
tempus,
quod
praeterierat,
et
iam
agebam
supra
quinqua¬
gesimum
octauum
annum,
sed
non
operatus
eram
in
debita
uel
conuenienti
materia:
Nam
ut
dicit
Geber
Rex
artistarum
&
artis.
Si
ali¬
quid
metallum
imperfectum
ut
Saturnus,
lupi¬
ter,
Mars,
quod
misceatur
cum
corpore
perfe¬
cto
simpliciter
à
natura
factò,
non
facit
cirius
perfectum:
Quia
corpora
perfecta
simpli¬
citer
à
natura
habent
formam
simplicem
perfectam
pro
eorum
benè
esse
(degere)
&
tantum
solummodò
quantum
conuenit
eius
naturae
fortasse
ad
primum
gradum
per¬
Decem
marchę
Lunae
redactae
ad
iiij.
Desperatus
reliquit
artem
per
ij.
menses.