AD
LECTOREM.
SI
hunc
Maphei
Vegij
Laudensis,
oratoris
clarissimi
libel¬
lum
obuijs
(quod
dicitur)
manibus,
candide
lector,
exce¬
peris,
identidemque
pensiculatius
lectitare
non
fueris
dedi¬
gnatus,
haud
modicum
sanè
profectus
&
utilitatis
te
inde
con¬
secuturum
putamus.
Quippe
qui
in
hoc
scribendi
genere
illum
Samosatensem
rhetorem
non
à
longe
secutus,
tam
co¬
piosus,
tam
uarius,
tamque
ornatus
reperitur,
ut
non
iniuria
de
hoc
autore
(modo
plura
id
genus
opuscula
maluisset
conscribere)
dici
posse
uideatur,
Mapheum
uel
solum
&
uni¬
cum,
si
omnes
libri
latini
(quod
abominor)
perijssent,
satis
su¬
perque
esse
sua
copia,
uarietate,
&
elegantia
(sicuti
tota
constan¬
ter
Gręcia
de
suo
Luciano
praedicat)
ad
linguam
latinam
ex
citandum
instaurandum,
atque
consummandum.
Licet
enim
ex
hac
duntaxat
declamantiuncula
specimen
huius
uiri,
quan¬
tus
fuerit
in
arte
dicendi,
sumere,
ipsumque
totum
ex
hac
mi¬
nima
parte,
tanquàm
leonem
ex
unguibus,
&
elephantem
ex
dentibus
aestimare.
Vale.