PHILOSOPH.
33
terea,
quòd
nisi
vtrumque
in
aquam
vertatis,
ad
opus
preciosum
non
peruenietis.
Opor¬
tet
enim
corpus
flamma
ignis
occupatum
vt
diruatur,
&
debile
fiat
cum
aqua
in
qua
est,
donec
fiat
totum
aqua.
Ignari
autem
cùm
au¬
diunt
nomen
aquę,
putant
aquam
nubis
esse:
quòd
si
libros
nostros
legerent,
scirent
vtique
aquam
esse
permanentem,
quae
absque
suo
compari
cum
quo
facta
est
vnum,
permanens
esse
non
possit.
Haec
autem
est
aqua,
quam
Philosophi
aquam
auri
nuncupauêre,
igneum
venenum,
bonum
multorum
nominum,
are¬
nam,
quam
Hermes
ablui
iussit
multoties,
vt
solis
nigredo
deleatur,
quam
in
solutione
cor¬
poris
acceperat.
Et
scitote,
quòd
nisi
hoc
cor¬
pus
meum
capiatis
carens
spiritu,
quod
vul¬
tis
minimè
consequemini,
eò
quod
alienum
quicquam
opus
non
ingreditur,
nec
quippiam
nisi
quod
est
sincerum.
Quare
omnem
plura¬
litatem
dimittite:
natura
enim
vna
re
est
con¬
tenta,
&
qui
eam
ignorat,
peribit.
AFFLIctes
inquit:
Doctrinae
filij
scito¬
te,
quòd
totum
opus
&
regimen
non
fit
nisi
aqua,
cui
miscete
Magnesiae
corpus,
&
vasi
suo
imponite,
&
os
diligenter
claudite,
ac
le¬
ui
coquite
igne,
quousque
liquefiat,
&
in
a¬
quam
vertatur:
calore
enim
aquae
facilè
to¬
tum
aqua
fiet.
Videntes
autem
nigredinem
aquae
imminere,
sciatis
quòd
corpus
iam
li¬
c