192
EXERCIT.
penitus
solui,
quod
difficile
est
&
creditu
&
factu,
&
timendum
ne
viuificatum
iam
Elixi¬
rium
solutione
ea
stranguletur.
Vtcunque
ve¬
rò
se
res
habeat,
hoc
perpetuò
est
obseruan¬
dum,
vt
tantum
aquae
in
vna
imbibitione
su¬
perfundas
Elixirio,
quantum
esse
putaris,
paucillum
post
paucillum,
&
eo
saepius:
sic
enim
septies
licebit,
&
quatuordecies
super¬
fundere.
Quod
si
feceris,
paulatim
crescet
E¬
lixir,
augmentumque
ferè
octenis
diebus,
ve¬
luti
hians
&
sitiens
appetet,
roburque
iu¬
stum
acquiret:
contrà
verò,
si
immodica
vta¬
ris
aqua
plus
satis,
&
voraciter
bibet,
roburque
omne
debilitabit.
Et
putarem
ego
vicesimam
portionem
aquę
in
augmentatione
seu
nutri¬
tione
satis
esse
singulis
octenis
dieb.
Quanta
aqua
vti
debeas
in
fermentatione,
hoc
ex
su¬
perioribus
deprehendisti.
Quando
autem
sit
vas
aperiendum,
ex
naturali
ratione
collige.
Aere
autem
non
indiget
conceptus
scilicet
natus
puer.
Item
nato
rege
tuo
non
licebiteum
ae¬
re
priuare.
&
clausum
detinere,
vitamque
rece¬
ptam
suffocari.
Nascitur
autem,
&
vitam
fermento
recipit:
nec
citius
aperiendum
vas,
quàm
cum
fermentare
volueris.
Postea
verò
non
puto
vas
rectè
claudi:
suffocatio
enim
para¬
retur
nati
regis.
Et
quanuis
pro
nutritione
se¬
dulò
lac
dandum,
tamen
ita
moderato
igne
regi
eum
oportet,
vt
nequaquam
euolare
valeat
lac
ipsum,