CONSVRGENS.
215
possim
ambulare:
tunc
scias,
quòd
non
solum
te,
sed
ditabo
totum
mundum.
Cui
magister
Macer:
Mi
mater
Alchimia,
omnia
quae
à
me
volueris
impetrabis:
Vtere
ergo
virtutibus
herbarum
mearum:
Spero
enim,
quòd
om¬
nia
membra
tua
languida
sanitate
reficien¬
tur.
hoc
enim
volo
&
desidero,
quia
indiges
es
valde.
Vide
igitur
nunc,
&
elige
inter
om¬
nes
herbas
illas
nobiliores,
quae
tibi
magis
placeat,
ac
tuae
melius
conueniat
debili
na¬
turae.
At
Alchimia
statim
retrospiciens,
odo¬
riferam,
&
nimis
colore
variatam,
coloratam
quam
mater
Alchimia
debilis
statim
appeti¬
uit,
dicens:
O
magister,
video
quandam
her¬
bam
odoriferam,
&
valde
resplendentem,
quae
multum
mihi
placet:
dic
mihi:
cuius
vir¬
tutis
illa
sit,
&
illam
vbi
reperisti?
At
Macer
ad
illam:
O
mi
Alchimia,
dico
tibi,
quòd
nu¬
per
cum
vnum
ad
me
de
tuis
misisti
nuncijs,
&
expetisti
auxilium,
mox
petitionibus
tuis
parui:
Surgens
surrexi
ad
montem
magnum
Mambraicum,
ibi
denique
omnes
istas
her¬
bas
collegi,
&
altius
montem
ascendendo
vi¬
di
herbam
hanc,
tam
tibi
placitam,
ibidem
suprà
montem
stantem,
quam
ob
amorem
tui
cum
suis
folijs
radicitus
extraxi,
vt
sic
te
cum
illa
curare
valerem.
Scias
namque
quod
herba
haec
magnae
virtutis
est,
quoniam
in¬
differenter
membra
tua
paralitica
&
hydro¬
pica
penetrando
curabit,
quae
ab
aliquibus,
o
4