153
TRANSLATOR LECTORIBVS.
NON est quod quispiam siue Theophrasto
faueat, uel aduersetur, uitio mihi uer¬
tat, si libelli titulo, non praetermisso ta¬
men, titulum adiunxerim: priusquam
ius rei causam intelligat. Animaduerti plerosque Le¬
ctores, eos potissimum qui de rebus non introspectis,
imò uix superficialiter uisis, iudicare solent, oblato Ve¬
xationis uocabulo, mox à lectura libelli faciem auerte¬
re: quòd fortassis authorem illis inuisum, existiment
ad eorum contumeliam id scripsisse. Falso quidem fal¬
sius id fore cognoscerent, si libellum inspicientes uel
tantillum intelligerent. Ego ut illis in posterum, quum
titulum nouum inspexerint, etiam inquirendi cur id
à me factum sit, ac simul quod immerito contempse¬
rant, intellecta nunc tituli ratione proprij, diligendi
praeberem occasionem: ea sumpta, Paracelsi mentem
aperire uolui lectoribus in unica dictione scilicet, prae¬
ceptorem nostrum artis huius maximum inclusisse my¬
sterium, quod etiam in omnibus eius operibus uidere
licet, nec uerbulum unum arcano uacuum esse positum.
Inde fit ut eorum traductiones, & potissimum inter¬
pretationes, quàm difficiles periculosae magis existant:
ut si tantillum ab authoris phrasi sermonem torqueas,
etiam eius mentem prorsus, & arcanorum seriem per¬
uerteris, uiamque lectoribus obstruxeris ad ea capescen¬
da, quae prius erant faciliora. Cum iam in seipso suis¬
set expertus, quàm uarijs uexationibus alumnos, atque
discipulos torquere soleat Alchimia suos, nullosque
a 2