127
stoliditatem, vel animum cuiusdam ma¬
li facinoris conscium. Quae tria cum in
sapientem virum non cadant, taciturni¬
tate sua non patietur, de sua existima¬
tione calumnijs improborum quid
diminui. Idem quoque facient, qui virtu¬
tum ac sapientiae studio trahuntur, quan¬
quàm sapientibus nondum annume¬
rentur.
Quare cum ego, ab eo tempore, quo
ex Italia in Germaniam reuersus sum,
varijs clandistinisque conuicijs dilaniatus
sim, ab ijs quibus vitae meae, meorumque
studiorum ratio perspecta non est, prop¬
terea quod tincturas quasdam physi¬
cas, arcanaque medicamenta praeparo,
ijsque cum res postulat vtor: illamque dila¬
niationem in posterum ferre nequeam,
cum iam aduersarij, neruos mihi rode¬
re inceperint: nemo in malam partem,
credo, mihi poterit interpretari, si illos
iudices laborum meorum iniquissimos,
meaeque existimationis hostes vehemen¬
tissimos, non passus fuero, amplius mea
patientia, meoque diuturno silentio abu¬
ti: cum sciam illos animi morbo ma¬
gis,