IN
LAVDEM
MEDICINAE.
H.
L.
L.
INdidit
humanis
praeclaras
mentibus
artes,
Clara
gubernator
qui
regit
astra
Deus.
Vt
certis
totum
moderentur
legibus
orbem,
Atque
homines
firma
conditione
iuuent.
Plurima
uel
referant
praesentis
commoda
uitae,
Nec
non
ut
prosint
moribus
usque
bonis.
Prae
reliquis
diuina
tamen
Medicina
putanda
est,
Quae
morbis
certum
dat
ratione
modum.
Munere
de
coelo
missa
est
diuinitus
orbi,
Hanc
authore
Deo
credimus
esse
datam.
Namque
opibus
ueluti
corpus
praestare
uidetur,
Sic
alias
artes
uincere
sola
potest.
Esse
quid
utilius,
uel
quid
praestantius
unquam,
Humano
generi
quàm
Medicina
queat?
Haec
docet
occultas
rerum
cognoscere
causas,
Agri,
quo
medica
restituantur
ope.
Conseruat
sano
solidas
in
corpore
uires,
Nec
tamen
amissas
non
reparare
potest.
Praescribit
iusto
conuictus
ordine
leges,
Qui
prodesse
solent,
qui
uel
obesse
cibi.
In
pretio
magnis
erat
undique
regibus
olim,
Qui
Medicis
etiam
praemia
magna
dabant.
Ergo
pij
ut
doctis
Medicis
tribuantur
honores,
Biblia
sacra
Deo
sic
statuente
iubent.
Nec
te
iudicij
moueat
sententia
praui,
Sensaque
inhumanis
horridiora
Getis.
Sed
magis
inde
Deo
toto
dic
pectore
grates,
Qui
medica
morbis
eripit
arte
suos.