DIALOGVS
HAVD
INIVCVNDVS
IN
QVO
PHI¬
losophus
Medicastrum
quendam
super
erroribus
in
medendo
commissis,
coram
Praetore
accusat.
PHILOSOPHVS.
EN
optime
Praetor
illum
Medicastrum
qui
nuper
cog¬
natum
meum
Antonium
Oberdorffium,
uirum
om¬
ni
seculo
dignum,
suis
pharmacis
usque
adeo
infarsit,
ut
spiritum
citius
quàm
morbum
exueret.
PRAETOR.
Audin
tu
haec?
quid
respondes?
CIMBER.
Non
ego.
sed
Doctor
ille
Stromerius
ab
eo
accitus.
PRAETOR.
Tu
tamen
huic
pharmaca
exhibuisti?
CIMBER.
Pauca
admodum,
sed
salutifera.
PRAETOR.
At
ab
eo
fugisti.
CIMBER.
Cum
ille
se
alij
commisisset,
ego
ipsum
quoque
relinquere
sum
coactus.
APPARITOR.
AEquissi¬
me
Praetor,
ut
rei
seriem
cognoscas,
is
primus
&
ante
omnes
acci¬
tus
fuit,
remque
citra
periculum
fore
cùm
pertinatia
adseuerauit,
si
modo
sibi
obsequeretur
aeger,
uerum
pharmaco,
quod
sibi
miscu¬
erat,
epoto,
in
deterius
inclinabat,
quod
animaduertens
hic
bonus
uir.
maturata
fuga
abiuit,
hominemque
in
summo
periculo
reliquit:
ob
id
per
amicos
Stromerius
archiater
uocatus
est,
qui
rem
despe¬
ratam
cernens,
ab
omnibus
medicabulis
abstinendum
esse
pronun¬
ciauit.
PRAETOR.
Audis
haec
Cimber?
CIMBER.
Etiam
Domine:
sed
pharmaca
per
me
exhibita
nocere
non
poterant:
nam
manibus
meis
ipsa
concoxi,
rebusque
tam
salubribus
temperaui,
ut
nihil
noxij
haberent,
quae
&
antea
plerisque
alijs
exhibui,
cum
quibus
etiam
be¬
ne
cessit.
PHILOSOPHVS.
Audis
iustissime
Praetor
hominis
I
iij
eximiam