THESAVRVS
137.
ties
in
tigillo
funditur.
Tum
rursus
anti¬
monium
in
tigillo
fundendum,
vt
prius,
&
siquidem
liquatum
fuerit,
paulatim
est
in
a¬
cetum
instillandum
vt
prius,
idque
est
septies
repetendum,
vt
facultas
&
rubedo
extrahatur.
Acetum
consumetur
eo
modo,
ideoque
est
a¬
liud
affundendum
(nam
si
olla
aut
nimium
fuerit
vacua,
aut
supra
modum
repleta,
dissi¬
lit,
propter
eaque
ab
vtroque
excessu
est
cauen¬
dum)
ne
vas
rumpatur.
Quod
si
septies
fuerit
repetitum,
acetum
rubrum
in
bocia
diligen¬
ter
perlutata,
in
cineribus
destilletur,
&
ace¬
tum
album
transibit,
oleum
verò
in
fundo
re¬
linquetur.
Quo
sic
factò,
aqua
fontana,
oleum
ita
relictum,
perfundendum
mediocriter,
&
rursus
destillandum,
vt
aceti
sapor
ab
oleo
auferatur.
Quod
vbi
bis
factum
fuerit,
hoc
est,
secunda
vice
aquam
fontanam
affuderis,
ac
postea
per
destillationem
separaueris,
ha¬
bebis
antimonij
oleum
dulce
&
bonum
in
cucurbitae
fundo.
Verùm
haec
destillanda
for¬
ma
scriptis
non
aequè,
atque
oculari
inspectio¬
ne,
describi
potest.
Est
&
haec
quoque
non
contemnenda
rario
fa¬
ciendi
oleum
antimonij,
quam,
vt
puro,
Theo¬
phrastus
Paracelsus
pro
secreto
habuit.
Reci¬
pit
antimonij
lb.
s.
sacchari
candi
y
vj.
fiat
puluis
subtilis,
destilletur
in
arena,
aut
bal¬
neo
iuxta
artem.
Huius
olei
accipe
y
j.
aloes
succo
citrini
y
s.
ambrae
z
ij.
croci
z
iij.
redu¬
cantur
successiuè
in
massam,
fiant
pillulae
par
S