EVONYMI
patiebatur
etiam
postridie
manente
adhuc
do¬
lore,
supra,
infraque
purgauit,
modica
tamen
quantitate.
Scribit
ad
Gesnerum
nobilis
quidam,
e¬
gregius
antimonij
praeparator,
se
plus
quàm
400.
hominibus
cuiuscunque
sexus
&
aetatis,
hoc
suum
antimonium
exhibuisse,
citra
om¬
nem
non
solum
noxam,
sed
foelicissimo
quo¬
que
successu.
Exhibuit
Curiae
Rhoetorum
quinque
viris
pestilentiali
febre
correptis,
quos
sanitati
restituit.
Is
asserit
praesentane¬
um
esse
pestis
remedium:
quibus
verò
offer¬
tur
antimonium,
ijs
neque
ante
eius
assum¬
ptionem,
neque
post,
vena
est
secanda.
Huius
antimonij
sui
miserat
partes
aliquas,
triplici
coloris
differentia,
inter
se
distantes,
ex
qui¬
bus,
quod
rufo
colore
praeditum
fuerat,
reli¬
quis
praeferebat:
propterea
quod
longiori
in
igne
mora,
vt
colorem
acquirat,
virtus
exhalat.
Verum
quod
ita
maiori
igne
colo¬
ratur,
maiori
quoque
dosi
est
exhibendum.
Exhibuit
idem
rubri
antimonij,
cuidam
ro¬
busti
corporis
viro,
grana
quinque:
qui
verò
sunt
mediocris
valetudinis,
&
mulieribus,
offert
grana
quatuor.
Debilitatis
verò
tria.
Si
verò
validissima
quis
complexione
fuerit,
sex
grana
tutò
offerri
posse,
neque
hanc
do¬
sim
excedendam
putat.
Vbi
necessitas
vrget,
qualibet
diei
parte
exhiberi
potest,
media
quin
etiam
nocte,
dummodo
cibus
differa¬
tur
ab
eius
assumptione
per
horas
quinque
aut