THESAVRVS.
168
trum
destillo.
Faecibus
ijsdem
post
destillatio¬
nem
relictis,
rursus
affundo
aquam
feruidissi¬
mam,
rursumque
agito,
separo,
vt
supra,
idque
tan¬
diu
repeto,
quoad
vitriolum
nullam
amaritu¬
dinem
in
se
habeat,
aut
aquę
communicet.
Hoc
clarum
ex
vitriolo
lixiuium
aut
aqua,
iuxta
i¬
gnem,
tandiu
coquatur,
donec
in
vase,
in
lapi¬
dem
coierit
aut
concreuerit,
consumendo
aquam.
Huius
decoctionis
beneficio,
tolluntur
omnes
phlegmaticę
&
crassae
humiditates,
&
quo
pe¬
nitius
exiccabitur,
eo
subtilius,
melius,
ac
prae¬
stantius
fiet
oleum.
Vitriolum
sic
percoctum
&
exiccatum,
rursus
pulueriso,
eiusque
pulue¬
ris
lb.
6.
aut
8.
in
bociam
terream
inuitreatam,
aut
ollam
mitto,
atque
in
fornace
ita
in
latus
inclino,
vt
collum
eius
extra
fornacem,
per
duorum
digitorum
longitudinem,
promine¬
at,
&
coniungatur
cum
recipienti
suo,
bene
iunctura
perlutata.
His
paratis,
primo
die,
lento
igne
procedo,
ita
vt
vix
sentiatur,
dein¬
de
vero
paulatim
ignem
fortifico,
per
diem
vnum
aut
alterum.
Etenim
si
ignis
à
principio
fuerit
vehementior,
recipiens
minimè
erit
fe¬
rendo,
sed
dissiliet.
Apparebunt
in
destillatio¬
ne
spiritus
candicantes,
qui
in
recipienti
con¬
spici
possunt.
Illi
enim
indicio
erunt,
deficien¬
tis
aut
excedentis
caliditatis.
Cauendum
autem
est,
ne
spiritus
cohibeantur
à
debili
igne,
vali¬
do
enim
igne
promouentur.
Est
autem
ignis
tandiu
seruandus,
quandiu
spiritus
apparue¬
rint.
Vltimo
debet
fortissimus
esse,
etiam
ex