Ad
Fuggeros.
45
runtur.
Iam
quum
certissi¬
mè
scirem,
me
lapidem
nouis¬
sè
&
habere
(lapidem
dico,
non
ultimùm
purissimum
&
praeparatum,
sed
rudem,
ut
Deus
&
natura
eum
consti¬
tuerunt)
incidi
in
quempiam
senem
peregrinum,
annum
(ut
arbitror)
septuagesimum
sextum
transgressum,
aduersa
ualetudine
laborantem,
quem
ubi
interrogarem
de
inuale¬
tudine,
inquit
lachrymans
ma¬
nibus
eleuatis,
Tu
es
ille,
quem
Deus
sua
bonitate
&
miseri¬
cordia
mihi
misit,
ut
me
con¬
fectum
peregrinatione
ac
ae¬
tate,
reficias,
succurre
(obte¬
stor)
mihi
seni
&
morti
pro¬
ximo: