4
DEDICATORIA
rimo
multis
dare
suis
doctoribus
gra¬
tias
(quod
vitium
est
illis)
rarò
contin¬
git.
At
cum
praeceptori
nostro
mundo
functo,
aeternisque
fruenti,
gratitudinis,
hoc
qualecunque
sit
officium
praestare
non
possim,
id
tibi,
tum
quod
ipsum
Pa¬
racelsum
doctrina
facilè
referas,
tum
quòd
inter
omnes
quos
habuerit
audi¬
tores,
illi
gratissimus
extiteris,
dicatum
relim.
Est
quod
conquerat
animum
tor¬
quere
meum
ingrata
conuitia,
quae
se¬
culum
istud
ferreum
in
veritatis
profes¬
sores
ingerit,
verùm
hoc
solatur,
cuius
ab
aeterno
testimonium
habemus
veris¬
simum,
persequutionis
omnis
in
veri¬
tatem
fructus
veros
persequutae
verita¬
tis
gloriam
esse,
ruinamque
persequen¬
tium.
Non
cessant
enim
vniuersitatum
sapientes
Theophrastum
&
suos
impu¬
gnare,
quod
eum
faciunt,
ignorant
ignem
igni
proprium
in
caput
accumulare
se:
nam
quo
magis
reritati
contradixerint,
eo
surgent
abundantius,
qui
profitebun¬
tur
eam,
&
quibus
resistere
non
poterunt.
Dum
isti
nil
inueniunt
quod
in
Paracel¬
sum
rodere
valeant
argumenti,
puerile
solùm