112
LIB.
II.
ALCHEMIAE
TRACT.
I.
modum.
Considera
diligenter,
num
quid
commistum
sit
terreum
&
fragi¬
le
(vt
in
cupro
cui
nimia
cadmia
mista
conciliat
asperitatem).
Tunc
qui
mi¬
sturam
seruatam
cupiunt,
addunt
plus
metalli
teneri,
quod
notabis
etiam
in
proiectionibus
&
tincturis.
Qui
non;
separationem
instituunt,
secun¬
dum
processum
magisterij
separatorum.
Sin
deficit
humor,
aut
tenacitas,
fit
aqua
ex
sale
ammonio,
sale
petrae,
sale
tartari
aequalibus
coctis
cum
pluuia
ad
ignem
lenem.
In
hoc
decocto
macerata
metalla
(quidam
addunt
&
vitra)
molliuntur.
Sal
enim
certo
modo
adhibitus
tenacitatem
inducit.
(Nonnulli
salem
alcali,
boracem,
salem
communem
praeparatum
&
sanguinem
hirci
omnia
trita
miscent
lacte
vaccino
colato.
Misturam
coagulant
in
puluerem,
cuius
semunciam
miscent
librae
me¬
talli
duri,
&
vna
fundunt,
dicuntque
etiam
vitra
&
crystallos
ita
fieri
mallea¬
biles.
Argentum
asperum
peculiariter
ita
fit
tractabile:
salem
petrae,
tarta¬
rum,
salem
vulgarem,
aeruginem,
coque
ex
aqua
ad
consumtionem
humi¬
ditatis.
Affunde
vrinam
&
coagula
iterum
vt
sit
olei
consistentia.
Hoc
pro¬
ijce
super
argentum
liquatum.
Vel
per
cementum:
cementa
lunam
cum
sale
gemmae.
Restingui
etiam
saepius
potest
in
oleo
lini
vel
similibus,
aut
etiam
in
praedicta
aqua,
&
fit
ductile.
Eadem
ratio
&
auro
congruit.
Ferrum
mollescere
conspicimus
(ita
scilicet,
vt
sit
ductile
&
tractabi¬
le)
si
oleis,
&
aquis
dulcibus,
pinguedinem
&
lentorem
quendam
haben¬
tibus,
restinguatur
saepè.
Praeterea
mollescit
si
maceretur
per
dimidium
mensem
in
lixiuio
ex
cinere
clauellato
&
calce
viua;
(quale
lixiuium
etiam
è
calcinatis
marcasitis
conficitur
praesertim
plumbeis,
quibus
etiam
in
pultem
redigitur).
Alij
extinguunt
in
decocto
chamaemeli,
geranij,
&
maluae:
vel
sebo
&
butyro,
vel
oleo,
cera
&
asa
foetida,
vel
sulphure,
argilla,
&
oleo
&c.
Quae
mistura
plumbi
molliuntur,
sunt
magisterij
mistorum.
EMOLLIRE
LAPIDES
ET
VITRA.
Hoc
aliàs
fusilibus
congruit,
fitque
ignea
virtute
colliquante.
Sed
ad
fragilitatem
duriciamque
mox
redeunt
frigore.
Itaque
si
fingendi
sunt
eius¬
modi
lapides
ad
modiolos,
typosve,
&
ducenda
vitra,
vrgeantur
flammis
quo¬
ad
mollescant,
sed
intra
fluxum.
Sint
verò
&
typi
candentes,
aut
aliàs
sat
fer¬
uidi.
Nonnunquam
mollitiem
appellant,
cum
tenuiora
fiunt,
&
ad
funden¬
dum
promtiora,
ita
vt
etiam
duci
iu
filamenta
possint,
è
quibus
fiunt
cirrhi,
seu
crystae
pilorum,
non
rigentes
sed
nutabundi,
nihilominus
tamen
reten¬
ta
fragilitate.
Id
assequimur
maceratione,
&
coctione
in
liquoribus
conue¬
nientibus,
vt
lixiuio
ex
cinere
clauellato,
vel
sodae,
&c.
Promittunt
aliqui
molliciem
lapidum
è
viscidis
humoribus
natorum
&
vitrorum,
si
efferue¬
scant
in
succo
senecionis
&
sanguine
hirci:
vel;
si
macerentur
per
noctem
ace¬