APOLOGIA.
223
Haec
est
altissima
praeparatio
lillig,
quae
ho¬
minem
radicitùs
purgat
intùs
&
extrà.
Est
enim
Authoris
opinio
quòd
vlcera
tollantur
à
radi¬
ce
per
sanguinis
renouationem,
hoc
per
("intus")
significaui:
tum
etiam
per
destructorum
expulsionem
vnico
tamen
contextu,
quod
per
("extra")
Praepo¬
sitionem
exposui
breuiter
lectorib.
vt
ea
quae
scripseram
illis
de
meo
faciliùs
caperent,
non
vt
il¬
lis
ad
longum
(quod
aiunt)
explicarem
opera
Theophrasti.
Qui
verò
malignus
est
in
nihi¬
lo,
quato
magis
in
eius
fructu
mendacio
capit
ansam
calumniae.
Mentem
ipsemet
Autho¬
ris
perturbare
conatur
legentibus,
quum
eam
impudentissimè
neget
hia
verbis:
"Nec
purgas
untus
&
extrà,
it
ille
(inquit)
adiecit
contra
Autho¬
ris
sententiam."
Iudicate
vos
lectorea
optimi,
an
iste
Zoilus
uerus
lolium
&
Zizaniam
in
agrum
Veritatis
non
seminet,
qui
modò
palàm
Theophra¬
stum
&
eius
doctrinam
laudibus
extollit
exi¬
mijs,
paulò
post
eiusdem
scripta
negare
non
erubescit,
quae
tamen
diuersissimia
libris
il¬
lius
concordantibus
approbatissima
sunt.
Huiusmodi
farinae
homines,
&
Euangelium
ipium
negarent,
nisi
per
Spiritum
S.
in
Pro¬
phetis
&
Apostolis,
Discipulisque
loquentem
approbatum
esset.
Pharisaici
fermenti
genus
hoc
Philosophantium
est,
quod
suam
haerelim
no¬
dum
in
bonas
artes,
uerumetiam
in
Dei
uerbum
temere