APOLOGIA.
232
rere
te
pudeat,
quanto
magis
in
Spagyro¬
rùm
numerum
per
fenestras,
&
non
per
o¬
stium
subtrudere.
Meliùs
profectò
quàm
prouinciam
tam
difficilem
suscipere
dor¬
miuisses,
aut
apud
Galenicos
tuos
reman¬
sisses.
Verùm
desperans
iam
ad
eos
redibis,
modo
recipere
te
velint,
quod
fortassis
fa¬
cient,
hac
de
causa
te
semper
inter
duos
con¬
tinuisti,
&
neutram
artem
vnquam
es
asse¬
quutus.
Ad
nos
verò
si
redieris
postmodum
ab
alijs
pulsus,
Palinodiam
recantabis
tuo¬
rum
in
libros
de
Vita
longa
Paracelsi
Scho¬
liorum
pestiferorum,
quibus
lectores
infi¬
cis,
aut
aliàs
cùm
per
otium
vacabit,
osten¬
dam
veris
authoritatibus
Paracelsi
dunta¬
xat,
omnia
de
verbo
ad
verbum,
quae
per
te
somniata
sunt,
pariter
&
falsissima
fore.
Fac¬
tu
quod
possis,
ferociores
bestias
in
me
concitare
non
poteris
quàm
Leonem
tuum
quem
deuici,
truncatisque
suis
vnguibus
non
trucidatum
tamen
ad
te
remisi.
Cornu¬
tas
&
auriculatas
mitte
precor,
vt
&
illis
au¬
riculas
&
cornua
producamus.
Miror
si
post
modum
ausus
eris
hiscere,
nisi
perfrictam
omnino
frontem
cum
laruis
habeas.
Qui
si¬
bi
laruam
vt
fecisti
posuerunt,
propter
suam
ignorantiam
agnosci
pertimescunt.
Hanc
depone
videamus
quem
I.
G.
P.
tantoperè
p
4
celarunt