COLLOQVIVM.
243
nos
triueram,
&
frustra,
solùm
vnicam
in
ser¬
mone
tuo
veridico
sententiam
intelligere
ne¬
quiui
circa
practicam
huius
artis
excellentis
simae
prae
caeteris.
HER.
Potuisti
colligere
à
quota
particula
practicam
incoeperim?
CH.
Pu¬
to
quidem
ab
ea
quae
sic
habet,
ordine
quar¬
ta
nempe:
"Separabis
terram
ab
igne,
subtile
à
spisso;"
&
c.
HERM.
Optimè
iudicasti,
quapropter
&
breuibus
exponere
tibi
conabor.
Separatio
nostra
Philosophica,
non
sine
partium
in
to¬
to
remanentium
fit
mixtione.
Capis
iam?
CH.
Haec
pauca
mihi
sufficiunt;
ad
omne
dubium
explicandum.
HER.
Quidnam
tu
fili
scire
cu¬
pis?
SOPH.
Pater
humanissime,
post
annos
circiter
viginti
quinque,
totamque
meam
&
aliorum
substantiam
absumptam,
vt
ne
tan¬
tillum
residui
foret,
quo
panem
emerè
natis
&
coniugi,
nec
mihi
possem,
vnà
simul
fame
pereuntibus,
ob
Alchymiae
quam
eò
tempore
to¬
to
potiùs
ignorantiam,
quàm
peritiam
prosequu¬
tus
sum.
Et
quod
magis
angebat
contemptus
&
irrisio,
prae
caeteris
animum
sic
meum
prostra¬
uerant,
vt
relictis
patria
dulci,
natis
&
coniugi
desperabundus
in
syluam
ab
hominum
fugerim
consortio.
Quumque
lamentarer
in
vanum,
essetque
nullus
qui
daret
auxilium
desperationique
pro¬
ximus
forem,
traxit
me
Spiritus
Domini,
vt
ele¬
uatis
in
coelum
oculis,
à
Deo
meo
petêrem
cala¬
mitatib.
meis
aliquod
remedium.
Exaudiuit
me
q
2