ARTIF.
CHYMIST.
276
non
admittunt.
Ego
ipse
prouidebo
ne
da¬
mnum
cuiquam
inferant.
TI.
Venite
mecum
igitur
Marchasitis
&
Nigra,
vos
ad
Oceani¬
tidem
vxorem
ducam,
&
postmodum
aue¬
nam
equis
&
foenum
adferri
curabo.
Vbinam
es
Oceanitis?
OCE.
Adesnè
mi
Titan,
pro¬
sperè
nobis
redieris,
&
tu
Marchasitis
cum
filiola,
gratissimae
huc
adugnistis.
Vbi
est
De
mogorgon?
TI.
Non
procul
hinc,
iamiam
nobis
aderit.
OCE.
Ascendite
mecum.
Sede¬
te
precor;
scio
vos
itinere
defessas
esse.
MAR.
Nil
minùs,
equis
venimus
omnes.
DE.
Salue
plurimùm
Oceanitis.
OCEA.
Tu
quoque
sal¬
ue.
Gratissimus
hospes
vnà
cum
vxore
filio¬
laque
nobis
adsis.
DEM.
Gratias
agimus.
At
scis
qua
de
causa
huc
ad
te
venimus?
OCEA.
Vt
amicè
nos
inuiseretis.
DEM.
Hac
&
alia,
nempe
vt
pro
siliolo
Rude,
filiolam
tibi
da¬
rem
Nigram.
OCEA.
Siccine
tu
illum?
DEM¬
Ita
factum
est.
OCEA.
Plurimùm
sanè
placet.
DEM.
Aliud
postmodum
percipies.
OCEA.
Modò
bonum,
esto.
DEM.
Non
an
tea
quàm
Titan
adsit
rescies.
Interim
Cerui
partem
hanc
boni
consule.
Domino
meo
partem
etiam
daturus,
in
deque
mox
rediturus
abeo.
OCE.
Ne
moreris
diutiùs
precor,
paratum
est
Pran¬
dium.
DEM.
Iamiam
adero.
TI.
Vbi
est
De¬
mogorgon?
MAR.
Ad
Dominum
se
contu¬
lit.
DEM.
En
adsum.
Voluit
me
suo
Domi¬
nus