432
DE
PRAEPARATIONIBVS
montem
hunc
diuitiarum
habitarent,
miror
quod
nunquam
ascenderint.
FOR.
Non
du¬
bito
quin
tentarint
saepiùs,
at
non
omnibus
contingit
adire
Corinthum.
CHRY.
Videa¬
mus
vtrum
tuis
parentibus
euades
fortuna¬
tior.
At
iam
sesquimensem
absoluimus
in
i¬
tinere
hoc,
putarem
nos
breui
montem
hunc
visuros.
FOR.
Cras
Deo
dante
videbimus
an¬
te
meridiem.
CHRY.
Faxit
Omnipotens
vt
foeliciter.
FOR.
En
vides
cacumen
eius,
post
horas
tres
ad
radicem
venire
licebit.
CHRY.
Quî
fit
vt
non
citiùs
videatur?
FOR.
Impe¬
dit
mons
iste
proximus,
quem
ascendere
descendereque
priùs
oportet,
quàm
ad
verum
peruenire.
CHRY.
Quo
nomine
vocatur
hic?
FOR.
Ab
ista
parte
mons
dicitur
industrię,
&
ab
altera
quidem
ignauiae.
CHR.
Cur
ei
duo
nomina
sunt
indita?
FOR.
Quia
quotquot
montem
adire
volunt,
industrios
oportet
fo¬
re
homines
&
raros,
qui
post
tergus
ignauiam
relinquant,
vti
montem
hunc
descendentes.
Ecce
montem
attigimus
Diuitiarum,
ascen¬
damus.
CHRY.
Optime
Deus,
quàm
aspera
via
haec
est,
&
praerupta
rupibus:
FORTVN.
Nihil
haec
difficultatis
habet,
si
compares
ad
eam
quae
futura.
CHRY.
Difficiliorem
adhuc
profers,
animum
despondere
me
cogis.
FOR.
Non
ita,
iuuabo
te
quod
potero.
CHRY.
Por¬
rige
quaeso
manum,
vt
saxum
hoc
superem.
FOR.