DE
CONFICIEN.
256
tur
aetate.
Eorum
bonitatem
&
excellen¬
tiam,
vt
Principum
moris
est,
nimia
te
fortassis
cum
auiditate
expectare
sen¬
tio,
vt
quae
eligibilior
sit,
quaeue
ad
hu¬
manae
vitae
rationem
magis
accedere
à
me
iudicetur.
Rem
quippe
humeris
meis
grauem
allumere
sentio,
cum
ex
vtraque
parte
rationes
non
desint.
Ve¬
rùm
tanta
est
tua
in
me
obseruantia
vt
nil
mihi
tam
graue,
durum,
asperumque
sit,
qui
lubens
faciam.
Quamobrem
ad
id
aperiendum,
vt
facultas
mea
patie¬
tur,
pace
Antiquorum,
me
conuertam,
quod
facilè
meo
iudicio
verum
esse
pu¬
to.
Et,
vt
res
nobis
planior
fiat,
cuius
di¬
sceptationem
nullo
in
libro
hactenus
perlegi,
rem
ipsam
in
controuersiam
a¬
perire
tentabo.
Habet
Antiquorun
modus
(qui
profecto
maxima
in
vene¬
ratione
a
nobis
habendi
sunt,
quorum
studijs
plurima
nobis
reserata
fuerunt)
pro
se
probabilem
rationem
hanc.
Quanto
aqua
haec
temperamento
humano
quintaeque
Essentiae
propin¬
quior,
tanto
eligibilior
habenda
est.
Sed
quae
ex
vitae
exit,
huiusmodi
est:
Itaque
eligibi¬
1