5
AD
AVBERTVM.
naturae
iuuandum
robur,
&
aduersus
af¬
fectus
melancholicos,
ad
exolutum
ven¬
triculum;
ad
cardiacos,
&
praeter
ratio¬
nem
moestos
efficax
remedium.
Certe
in
ipsius
essentia,
quàm
in
tuo
auro
fo¬
liato,
multò
maiorem
facultatem
inesse
meritò
credideris.
Dabis
&
illud,
mi
Auberte,
in
eo
purissimo,
vim
illam
oc¬
cultarum
proprietatum
maiorem
esse,
quàm
in
tuis
iusculis
cum
auro
coctis.
Nec
tamen,
puto,
credes
(hoc
enim
ni¬
mis
esset
absurdum)
aurum,
quod
ne
i¬
gnis
quidem
ardore
torreri
absumive
potest¬
"(Vni
enim
(vt
scribit
Poeta)
nil
deperit
aurò
Igne,
velut
solum
consumit
nulla
vetustas,
Ac
neque
rubigo,
aut
aerugo
conficit
vlla:
Cuncta
adeò
firmis
illic
compagibus
haerent)"
à
natiuo
calore
decoqui
aut
deuinci
ita
posse,
quin
cor,
integra
remanente
illius
substantia,
ipso
corroborari
quo¬
dammodo
queat:
quum
sit
haec
Philoso¬
phorum
sententia,
Terram
videlicet
omnem
esse
mortuam,
&
spiritus
rerum
in
corporibus
solos
agere
posse.
Caeterum
Laudanum
ipsum
quanuis
opiaticum,
non
ita
tamen
conuitiis
est
B.iij.