75
AD
AVBERTVM.
ham,
sed
vt
eum,
&
qui
eius
libellum
di¬
cteriis
suis
ornandum
putarunt,
osten¬
derem
tot
acerbis
conuitiis
immeren¬
tes
proscidisse.
Denique
vt
veritati
pa¬
trocinarer,
cuius
&
ipsum
studiosum
esse
oportet,
si
bonus
est,
qualem
eum
esse
arbitror.
Neque
enim
haec
sunt
à
me
excogitata,
sed
à
doctiss.
viris
pro
dita,
certissimísque
argumentis
confir¬
mata:
ne
me
quisquam
existimet
illo-
rum
sola
autoritate
vti,
quae
tamen
nec
ipsa
debuit
ab
Auberto
contemni.
Quis
enim
illos
existimet
vel
temerè
vel
mala
fide
illa
nobis
arcana,
iureiu¬
rando
etiam
sancta,
reliquisse?
Hanc
i¬
gitur
ipsam
Philosophiae
partem,
quam
vsque
adeò
acerbè
lacescit,
improbat,
cauillatur,
ausim
ego
contrà
affirmare,
nunquam
satis
laudari
ac
pro
meritis
praedicari
posse,
siue
ipsa
sola
naturae
miracula,
quae
ex
abditissimo
suo
si¬
nu
eruit,
iuuet
nos
contemplari,
siue
vtilitates
illius
spectemus,
quae
penè
sunt
innumerabiles,
praeter
illa
infini¬
ta
quibus
artes
plurimas
illustrat.
Nam
vt
caetera
praetermittam,
vel
solius
lapi¬
dis
Philosophici
virtus
ea
est,
ac
prae¬
Vide
Plin.
li.
natural.
Histor.
33.
cap.
4.
qui
ex
auripig¬
mento
au¬
rum
perfe¬
ctum
factum
fuisse
scri¬
bit.