547
EPISTOLA.
mnibus à Deo opt. max. datum deside¬
rium, laudis postremò, & honoris expe¬
titum fastigium: otij deinde, veluti viuo¬
rum sepulchri, ac vitiorum fomitis ex¬
pulsio: & quod vltimum restat, benè bea¬
teque viuendi acquisitio. Haec profectò
mnia, me multos ab hinc annos secretio¬
ribus naturae placitis, medicaeque artis co¬
gnitioni, amore feruentissimo deuinxe¬
runt, atque altiori demum disciplinae, si¬
ue lapidis occulti, vel minoris mundi (vt
Aristotelis verbo vtar) me veluti alte¬
rum Sisyphum, moli tam vastae destina¬
runt: Etsi saepissime in medijs vndis abs¬
que natatore Delio iactatus delituerim:
Vbi quanuis difficilis vitae ac mortis si¬
mul me taeduerit, vltra procedere non
dabatur, reuerti autem infestae procel¬
lae acerbitas, pauor ac damna secuta non
permittebant, & ita scopulis allisus dirè
premebar. At ecce sub luce maligna,
inter