133
PHILOSOPH.
gia,
seu
signa
&
inditia
coloris
perfecti.
Et
i¬
deo
ars
illos
non
multum
considerat,
nisi
in
quantum
sunt
inditia
perueniendi
ad
perfe¬
ctum
ac
desideratum
colorem.
Et
aliqui
ex
his
coloribus
sunt
magis
propinqua
&
ma¬
nifesta
inditia
bonae
dispositionis
ad
finem
intentum.
De
his
ergo
principaliter
inten¬
dit
ars,
vt
vera
deeis
habeatur
cognitio,
&
de
alijs
non
curat.
Sinergo
hęc
ars
tres
principales
considerat
colores:
ex
quib.
coniecturare
po¬
test,
si
operando
bene
proceditur,
&
si
sit
spes
effectum
consequendi.
Sunt
autem
hi
tres,
niger,
albus
&
rubeus:
niger
in
principio:
albus
in
medio,
rubeus
verò
in
fine
operis.
Niger
cor¬
ruptionem
indicat
rei,
&
honam
permixtio¬
nemvel
comixtionem
humidi
cum
terreo,
&
est
generationis
initium.
Nihil
enim
generatur,
nisi
ex
altero
corrupto.
Albedo
vero
est
signum
terminatae
humiditatis
superfluę.
Vnde
calor
agens
in
humidum
generat
nigredinem,
&
agens
in
siccum,
desiccando
humiditatem,
generat
al¬
bedinem.
Rubedo
verò
causatur,
si
continuetur
calor
in
siccum
album.
Vnde
omnes
philosophi
iusserunt
istos
tres
colores
in
regimine
lapidis
diligenter
considerare,
&
eo
ordine
quo
dicti
sunt.
Rosar.
dixit:
Obserua
diligenter,
ne
opus
tuum
rubeat
ante
nigredinem,
&
pereat
per
combu¬
stionem
tinctura.
Decoque
omnia
simul
in
a¬
qua
alba,
donec
versa
fuerit
in
nigredinem.
Si
i
3