Atque
ignem
hunc
uobis:
quo
feruens
Ara
renidet:
Et
dabit:
&
longa
lucentem
aetate
fouebit.
Vos
rata
iam
nutu
facietis
cuncta
benigno.
Haec
precor:
At
tu
etiam
supplex
in
uota
precesque
O
Iuuenis:
quem
mox
Superi
ad
maiora
reseruant:
Insinua
temet
diuinis:
omnia
quando
Rite
tibi
sunt
acta:
Deus
nanque
omine
certo
Annuit:
&
liquidis
fulsere
Altaria
flammis.
AD
LEONEM.
X.
PONT.
MAX.
ASSCENSVS
PRIMVS
AD
DEVM.
IAM
multa
mecum
conor:
&
uoluo
diu
Promissa
siqua
parte
persolui
queant:
Quae
sanctae
quondam
feceram
Pater
tibi:
Vbi
occupatas
detinebam
paruulo
Aures
libello
forsitan
ineptus
tuas:
Arcana
quanuis
aederem
illic
Dedalae
Naturae:
&
Artis
praepotentis
Munera.
An
non
inepte
facere
sum
uisus
quidem?
Cum
mira
apud
te
illa
fore
tum
confiderem
Vecors:
Videri
cui
potest
mirum
Nihil:
Humanitatis
cum
supragressus
modum
Humana
pariter
cuncta
parui
feceris
Statim:
nec
humilesimumue
cogitaueris
Quicquam:
supremae
Sedis
ut
adisti
gradus:
Diuumque
inisti
tantus
in
terris
Vicem.