DE
OCCVL.
PHILOS.
49
cis,
in
quibus
magni
thesauri,
nec
non
ingen¬
tes
opes
ac
diuitiae
latent,
etiam
vbi
magna
sub
montibus
auri
vel
argenti
copia
fuerit,
quibus
quidem
rebus
delectantur,
curam
gerunt
earum
&
custodiam,
nec
libenter
à
se
dimittunt.
Metallorum
fossores
optimam
horum
spirituum
habent
noticiam,
cùm
il¬
los
plurimùm
impediant,
vexent
variis
mo¬
dis,
infestationibus
persequantur,
verberi¬
bus,
&
ictibus.
Contrà
nonnunquam
bene¬
ficiis
non
exiguis
prosequuntur,
eos
admo¬
nendo,
vel
mortem
annunciando,
vt
quum
audiuntur
semel,
bis,
terue
pulsare,
vel
sae¬
piùs
eodem
loco,
mortem
significat
fossoris,
qui
laborat
ibidem:
ruina
montis
contegi¬
tur,
aut
alia
quapiam
occasione
moritur.
Hęc
est
penes
metallorum
fossores
experien¬
tia
certa,
nec
non
à
peritioribus
maxima
di¬
ligentia
notata.
Spiritus
isti
pessimi
sunt
in
illos,
qui
Dia¬
boli
non
existunt,
&
praesertim
in
illos,
quos
odio
habent.
Inter
hos
&
Diabolum
est
ma¬
gna
differentia,
quòd
iste
non
moriatur,
aliis
tamen
intereuntibus
post
vitam
longissi¬
mam:
aliter
spiritus
etiam
hac
ratione
dici
possent,
cùm
spiritus
perpetuò
viuant.
Quòd
verò
carnem
&
sanguinem
habet,
est
obno¬
xium
morti,
semelque
mori
debet.
Aliud
est,
quod
latius
adferamus
de
com¬
muni
prouerbio,
quo
fertur,
Diabolum
d
Argenti
&
auri
soffores
vt
admonean¬
tur.