Quod
quatit
(heu
furiale
malum)
tot
fortia
bello
Corpora,
tot
tetro
raptim
vlcere
pascitur
artus:
Crescente
vt
culpa,
crescat
quoque
numinis
ira.
Verùm
qui
vindex,
nomen
munusque
parentis
Idem
habet,
atque
hominum
casus
moderatur
acerbos.
Mutua
nam
postquam
iurasse
in
funera
Celtas,
Acriùs
&
rigidos
funesta
vtrinque
parare
Arma
videt,
ferrumque
atrox
glandesque
micantes
Igne
venenato,
per
mutua
viscera
tortas,
Attamen
humanae,
facilisque,
bonusque,
misertus
Sortis,
opem
pressis
tandem
mortalibus
affert,
Aptaque
depromit
reseratis
pharmaca
thecis,
Non
audita
aut
visa
priùs:
quae
tradidit
vni
Quercetane
tibi,
vt
morbosque
luesque
leuares,
Quas
ferro
flammisque,
parens
foecuda
malorum,
Orbe
parit
toto
duri
saeuitia
Martis.
Sic,
tibi
glandifera
à
quercu,
certo
omine
nomen
Nascenti
vt
cessit,
diris
quoque
glandibus
istis,
Sulphureo
tinxit
quas
Tartarus
ipse
veneno,
Sydere
felici
cessit
tibi
munus
vt
obstes,
Atque
alias
hinc
mille
lues,
passim
vlcere
saeuo
Grassantes,
tu
mille
modis,
tu
mille
medelis,
Alter
[GR]ἀλεξίκακος[/GR]
tollas,
alterve
Machaon.
Cl.
Tex.
M.