16
IOSEPHI
QVERCET.
nemo
negauerit.
Neque
enim
cui
quam
dubium
est,
quin
plumbum
(quanuis
corpore
suo
graue
inter
caetera
metalla
&
terreum
sit)
tamen
&
rarum
&
spon¬
giosum
sit,
quemodmodum
Philosophi
omnes
fatentur:
quippe
quòd
constet
ex
sulphure
impuro
&
combustibili:
magnaque
crassi
mercurij
copia
impuri
&
faeculentisquae
tantae
in
fundendo
fa¬
cilitatis
&
raritatis
&
molliciei
caussa
est)
ac
propterea
facillimè
quouis
liquo¬
re
imbuatur.
Quod
si
etiam
ipsi
ferro
multò
densiori,
solidiori,
minúsque
po¬
roso
(quippe
in
quo
minima
mercurij
copia
sit)
tribuitur,
vt
etiam
venenatam
aliquam
qualitatem
recipiat,
dubium
nemini
esse
debet,
quin
plumbum
pro¬
pter
caussas
superiùs
expositas,
multò
fa¬
ciliùs
venenatam
illam
qualitatem
admit¬
tat,
cuius
quidem
rei
varia
apud
authores
testimonia
reperiuntur.
Nam
quis
ne¬
scit
veteres
persaepe
mentionem
facere
telorum
venenis
imbutorum,
quae
ve¬
nena
Graeci
[GR]δηλητήρια[/GR]
nominabant?
vt
a¬
pud
Vergilium
Aeneid.
9.
"Vngere
tela
manu
ferrúmque
armare
ve¬
neno."
Et