124
IOSEPHI
QUERCET.
gnósque
dolores,
&
conuulsiones,
aliá¬
que
grauissima
symptomata:
ex
quibus
plerunque
interitus
consequitur,
nisi
maturè
remedium
adhibeatur.
Horum
au¬
tem
remediorum
duo
sunt
genera:
vnum
miserabile,
&
luctuosum,
sed
tamen
ad
reliqui
corporis
salutem
conseruandam
necessarium:
amputatio
videlicet
saucia¬
ti
membri,
cum
ita
laesum,
atque
affe¬
ctum
est,
vt
nulla
medicinae
faciendae
spes
supersit.
Verùm
huius
extremi
in
extremo
malo
remedij,
diiudicatio
ne¬
quaquam
gregalibus
quibusdam
Chi¬
rurgis
committenda
est;
qui
sibi
hone¬
stissimum
illud
nomen
tribuunt,
simul
atque
incidendi,
amputandi,
laceran¬
di,
&
(vt
veriùs
loquamur)
dilaniandi
ra¬
tionem
didicerunt.
Neque
aliud
habent
remedium
praeter
serriculam,
cauteria
quaedam,
quibuscum
confidentiam
affe¬
runt,
quam
animi
praesentiam
appellant:
quam
equidem
perniciosissima
esse
iu¬
dico,
nisi,
cum
prudentia,
&
iudicio
con¬
iuncta
sit:
praesertim
qui
permagna
saepe
incommoda,
nonnunquam
etiam
luctuo¬
sos
interitus
ex
illa
nimia
confidentia
&
carnificina
accidere
viderim.
Verùm
vbi