Signa
Spha¬
celi.
156
IOSEPHI
QUERCET.
vsu,
vt
suprà
annotauimus,
quae
perspira¬
tionem
prohibet,
atque
venenata
&
ma¬
ligna
aliqua
qualitate
insitus
partis
ca¬
lor
extinguitur
&
praefocatur:
cuius
etiam
indicium
magnum
est
sanies.
Cui
nisi
quis
praesentissimas
adferat
suppetias,
metuendum
est
ne
pars
corru¬
ptione
extincta
&
emortua
vicinas
par¬
tes
inuadat:
&
in
mortificationem,
quam
sphacelum,
aut
syderationem
dicunt,
degeneret.
Quae
percipitur
cùm
pars
li¬
uet
aut
nigrescit:
tumida,
mollis,
&
cadauerosa
apparet,
idque
sine
vllo
ar¬
teriarum
pulsu,
nec
dolore,
nec
sensu
vl¬
lo:
vt
etiam
fine
sensu
doloris
altè
scal¬
pellum
adigi
possit.
Hanc
syderatam
&
emortuam
partem
celerrimè
amputa¬
re
&
resecare
radicitus
aut
proximè
sa¬
nam
partem
oportet:
gangraenam
autem
rupta
omni
mora
curare.
Quod
fiet
corruptum
sanguinem
copiose
scalpel¬
lo
ex
affecta
parte
euacuando,
&
ea
me¬
dicamenta,
quae
putridis
destinata
sunt,
imponendo:
vt
scribit
idem
Paulus.
Vulgus
Chirurgorum
post
scarificatio¬
nes,
aut
sectiones
locum
affectum
aqua
salsa,
aut
salso
aceto
abluit.
Alij
vnguen¬
to