Gal.
simpl.
10.
cap.
1.
8.
9.
10.
12.
13.
Aët.
Tetr.
1.
serm.
2.
cap.
110.
Aegin.
libr.
7.
Dioscorid.
lib.
2.
cap.
90.
166
IOSEPHI
QVERCET.
temnuntur,
qui
multis
suis
periculis
&
peregrinationibus
arcana
illa
Naturae
perscrutati
sunt.
Sed
quęnam,
obsecro,
il¬
la
stultitia
est,
interdicere
nobis,
ne
aliis
medicamentis
utamur,
quàm
quae
anti¬
quis
cognita
fuere?
Quasi
verò
Rhabar¬
barum,
quo
nullum
hodie
vsitatius
me¬
dicamentum
est,
antiquis
notum
fuerit.
Praeterea
quid
est,
quod
nobis
sulphu¬
reos
&
metallicos,
venenatos
(vt
appel¬
lant)
foetores
obiiciant,
quorum
olfactu,
&
aura
spirante
(haec
enim
contumelio¬
sa
illorum
verba
sunt)
exanimantur
pro¬
pemodum
ij,
qui
horum
Cyclopum
an¬
tra
subierunt.
An
verò
calumniatoribus
&
sycophantis
istis
ignotum
est,
veteres
quosque
Medicos
ex
rebus
foetidissimis
medicamenta
quamplurima
confecis¬
se?
veluti
ex
aurium
sordibus;
sudoribus
corporum,
menstruis
muliebribus,
(hor
10.
cap.
18.
rendum
dictu)
ex
stercore
humano,
&
di¬
uersorum
aliorum
animalium,
sputo,
vri¬
na,
muscis,
muribus,
cinere
ex
capite
bu¬
bonis,
vngulis
caprarum
&
asinorum,
ver¬
mibus
ex
arbore
putrida,
mulorum
im¬
petiginibus,
quemadmodum
ex
scriptis
Galeni,
Aëtij;
Aeginetae,
Dioscorid.
Marcell.