DE
ALCHTMIAE
&
licet
vnicuique
pro
animi
arbi¬
tratu
affingere.
Quantum
ad
me
at¬
tinet,
verùm
sit
necne,
susque
deque
habeo.
Certum
est
ex
historia
tamen,
&
rerum
gestarum
annalibus,
Dio¬
cletianum
principem
huiusce
artis
conquisitos
libros
omnes
curio¬
se
exussisse,
[GR]ἀὰ
τὰ
νεωτερισθεύτα
Αἰγυ¬
ττίοις.
πρὸς
τὸ
μὴ
πλοῦτον
ἐκείνοις
ἑκτῆς
τοι¬
αὐτης
προσγίνεσθα
τέχνης.[/GR]
Hoc
artificium
luxato
verbo,
Alchymiam
vocant,
vel
Archymiam,
quasi
dicas
[GR]ἀργύρου.
χi¬
μείας:[/GR]
alij
vocant
[GR]χημίαν[/GR],
vel
[GR]χυμίαν[/GR]:
alij
[GR]χρυσοποιίαν[/GR].
Qui
verò
de
hac
aliquid
scripserunt,
hi
sunt:
Arnoldus
de
Villanoua.
Auicenna
ad
Assem
Philosophum.
Blemidas
[GR]περὶ
χρυσοποιίας[/GR],
liber
Gręcus,
manuscriptus
in
regia
Gal¬
liae
bibliotheca.
Geberus
Arabs,
cuius
expositor
Ioannes