AVTORIS
AD
DEVM.
17
sona
filij
tui
dicentis:
Ego
sum
via,
veritas,
&
vita.
Inde
constantissime
colligimus
nostris
in
actionibus,
artibus,
ac
scientijs
omnibus,
à
cen¬
tro
veri
progressum
ad
sanitatem
&
vitam
face¬
re
nos
debere,
cùm
in
hoc
mundo,
tum
in
futuro
saeculo.
Primo
verbo,
charitas
in
fratres:
secun¬
do,
fundamentum
ac
finis
actionum
&
operum
nostrorum:
tertio
verò,
vtraque
salus
in
vnita¬
tis
centro
quaerenda
praefigurantur.
Nollemus
per
homines
haec
nobis
obtrudi
ad
calumnias,
ac
si
essemus
immemores
eius
quod
polliciti
sumus
in
praefatione.
Quandoquidem
excla¬
mando
ad
te
Deum,
ac
de
misero
statu
infide¬
lium
conquerendo,
rogamus
diuinam
clemen¬
tiam
tuam,
vt
velit
eos
ad
suum
ouile
reuocare
nobiscum.
Dum
eorum
etiam
recensemus
er¬
rores,
non
propterea
afficimus
iniurijs.
Sedu¬
ctis
enim
ac
seducentibus,
non
est
in
suis
pec¬
catis
dissimulandum
nec
abblandiendum,
quin
potiùs
vlcus
vbi
dolet
eis
aperiendum.
Idipsum
&
nobis
errantibus,
nisi
crudeliùs
contingat
vn¬
quam,
aequi
bonique
libenter
&
cum
gratiarum
actione
consulemus.
Caeterum
habemus
testi¬
monium
certissimum
ô
pater
omnipotens,
me¬
dicum
&
medicinam
te
creasse,
ac
velle
propter
hanc
illum
esse
honorandum.
Quod
nemo
ve¬
rè
Christianus
in
dubium
reuocat,
modò
vera
tamen,
&
non
falsa
medicina
sit.
Quarum
dif¬
ferentia,
non
meliùs
neque
exactiùs,
quàm
à
B
suis