24
ò
prudentissimorum
ingeniorum,
pulchra,
exercitatio.
ò
diuinissimorum
hominum
sa¬
piens
omnium
rerum
operatio.
ò
improbo¬
rum
hominum
inuestigabile
pelagus.
ò
am¬
bitiosorum
hominum
pręaccepta
impruden¬
tia
superborum
mortalum
exhalata
accen¬
sio
copiorum
uirorum,
manifesta
tactio.
ò
proborum
conspicua
uisio.
ò
dulce,
spirans,
flos
philosophorum,
qui
in
rerum
actione
uersantur,
ò
absoluta,
&
uniformis
explo¬
ratiò
sapientiae
opus
pulchritudinem
ex¬
mente
compositam
ferens,
ò
totum
ex
una
substantia
tantum
splendorem,
effundens.
o
luna
ex
solaris
lumine
lumen
sumens.
ò
una,
eademque
natura,
&
non
alia,
naturas
oble¬
ctans,
&
oblectata
retinens,
&
retenta,
ser¬
uata,
&
seruans.
quid
uobis
est
cum
rerum,
multitudine?
Cùm
una
naturalis
res
sit,
&,
rem
esse¬
una
natura,
quę
omnia
superat?
Quem
nam?
dicito;quę
sit
uobis
prudentibus,
expono,
ma¬
gnum
hoc
donum,
uirtute
praeditis,
&
contemplatiua,
actione
ornatis,
&
actiua
speculatione
innixis.
Quę
sit
hęc
teferas,
cùm
tale
nobis
donum
fore
praenuntiaris.
quę
sit
expono,
nec
celabo,
confiteor,
gratiam
luminis,
quod
coelitus
nobis
effulsit
qui
gra¬
tia
nobis
à
patto
luminum
largita
est.
Audite,
ut
mentes
angelis
pares,
dimittite
materialem
speculationem,
ut
uestrae
mentis
oculis
occul¬
tum
mysterium
cernere
ualeatis,
vna
enim
re
VNAM
rem
esse